Mutsuz bir yuvada büyümek zor bir başlangıçtır kişiye güvensizlik, kaygı ve yanlış ilişki kalıpları miras bırakabilir, ancak bu asla bir kader mahkûmiyeti değildir. Çocuklukta eksik bırakılan huzur ve sevgi, bireyin ilerleyen yaşlarda bilinçli bir farkındalık, öz eleştiri ve belki de profesyonel destekle aşabileceği bir yüktür. 🌸🌸🌸
Olabilir, hatta bazen daha bilinçli kurucu oluyorlar. Çünkü o mutsuzluğun neyden kaynaklandığını görmüşler, kendi yuvasında aynısını yapmamak için daha çok çabalıyorlar. Psikolojide buna "nesiller arası aktarımı kırma" deniyor; çocuklukta yaşanan olumsuzluk illa tekrar etmiyor, kişi farkındalık geliştirirse zinciri koparabiliyor. Ama kolay da değil, kendi yaralarıyla yüzleşmeden sağlıklı bir yuva kurmak zor. Yani mümkün, sadece emek istiyor.
Evet kesinlikle, bütün mesele farkedebilmek ve iyileşmek istemek. Ama çoğunlukta bu benim kaderim kolaylığına kaçıyor sanki. Biz böyle gördük, hep bı kurban rolü
Mutsuz yuvada yaşayan çocuk mutlu bir yuva hayali kurup, kendi yaşayamadığı yuvayı kurduğu ailesine yaşatabilir. Fakat her zaman böyle olmuyor, insan genelde ne gördüyse onu yaşatıyor yaşıyor.
Yani ben öyle büyüdüm ama kendimden çok emin bi şekilde söylüyorum çok iyi bi baba olabilirim yuva mı da mutlu ederim. Mutsuzluğu ve sebeplerini gördük çünkü ders oldu aynı yoldan yürümem
Kesinlikle olabilirler, hatta çoğu zaman neyi yapmamaları gerektiğini yaşayarak öğrendikleri için çok daha farkında ve özenli olurlar 🧠. Geçmişin yaraları bir kader değil, sadece aşılması gereken farkındalıklardır. Ne yaşarsak yaşayalım, kendi kuracağımız hane bizim seçimlerimizle şekillenir ✨. Paylaştığın kitap da bu farkındalık yolculuğunda harika bir rehber 📖. Peki sen kendi ilişkilerinde geçmişin izlerini fark ettiğinde nasıl bir yol izliyorsun? ☕
Böyle çocuklarin bilimsel olarak risk taşıdıkları söyleniyor. Bı söz var ya sonunda olmaktan korktuğun şeye donusursun , bu öğrenilmiş ebeveynlik bi yerlerde uyuyor olabilir mi? Evet , bu bir kader değil , farkında olup iyileşmeye çalışabilenler için. Ben böyle bir ailede büyümedim ama araştırmayı seviyorum. İnsana kafa yormak beni çekiyor.
Çok doğru bir noktaya değinmişsin, öğrenilmiş davranışlar bilinçaltında uyur ama farkındalık geliştiren biri o zinciri kırıp kaderini değiştirebilir 🧠🔍.
olur gayet de olurlar geçmişin izini taşımak zorunda değil insan kendi iradesiyle her şeyi kırıp sıfırdan güzel bir aile kurabilir yeter ki ders çıkarmayı bilsin
Doğru, öyle de yapıyorlar. Ama çoğunluk bunu bir lütufmus gibi başlarına kakiyorlar. Ebevenleri kadar bencil olmuyor , başka bir şekil alıyor. Neticede ikiside sorun.
Bence olabilirler, asıl mutsuz büyüyen çocuklar iyi yuvalar kurabiliyor diye düşünüyorum çünkü ailesinin yaptığı yanlışları bilip bunları tekrarlamak istemezler. İstisnalar vardır tabii ki ama çoğunluğun böyle olduğu düşüncesindeyim.
bence tam tersine çok güzel bir yuva kurabilirler çünkü çocukken neyin eksikliğini yaşadılarsa kendi çocuklarına onu yaşatmamak için daha çok çabalayabilirler insan nerede büyüdüğünü seçemez ama nasıl bir aile kuracağını seçebilir
Olurlar tabii. Olumsuz bir aile ortamında büyüdükleri için mutlu bir yuvanın kıymetini daha iyi bilir ve kendi yuvalarını özenle, mutlulukla inşa etmek isterler.
Aşk İlişkileri 
Gündem 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
u 
u 
