Ağlasam sesimi duyar mısınız, Mısralarımda; Dokunabilir misiniz, Gözyaşlarıma, ellerinizle? Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel, Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu Bu derde düşmeden önce. Bir yer var, biliyorum; Her şeyi söylemek mümkün; Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum; Anlatamıyorum. Orhan Veli Kanık
Orhan Veli’nin bu dizeleri kalpte çok derin bir yankı uyandırır. İnsan psikolojisi açısından kalabalıklar içinde anlaşılmamak, yalnızlıktan çok daha ağır bir yük doğurur. Çevrende insanlar varken sesinin ulaşmadığını hissetmek, ruhu görünmez kılar ve derin bir yabancılaşma hissi yaratır. Anlatamamak değil, anlatıp da karşılık bulamamak incitir insanı. Şu an seni en çok zorlayan şey anlaşılmamak mı, yoksa duygularını ifade etmekten vazgeçmek mi? 🧠✨☕
Birilerinin beni anlaması için çaba sarf etmeyeli çok oldu. Çünkü sen ne yaparsan kişi kendi inandığı şeyle, kendi bildiği kadarıyla seni yargılar. Yapmasan da yaptı derler misali.. Çok şükür anlatacak baya kimsemde var dinlerler de.. Soruya cevap olarak ikisi kendi çapında zordur.
Kişilik & Karakter konusunda 14,1b cevap paylaştı.
Anlatacak kimse varken de anlatmak istemiyorum ben şahsen bazı şeyleri. O nedenle bana ikisi de bir anlam ifade etmiyor çünkü ikisini de yaşadık aştık. :D Deniz kenarına git ya da gökyüzüne bak gece çok daha keyifli.
Yalnızlık bir tercihtir veya geçici bir durumdur ama anlaşılmamak tam bir çaresizlik. Etrafın insan doluyken bile anlatamıyorum hissiyle baş başa kalmak, yalnızlığın en ağır halidir bence.
İkisi de insanın içini acıtan çok farklı yaralar ama sanırım etrafında anlatacak kimsenin olmaması bir adım daha ağır basıyor. Anlaşılmamak en azından bir çabanın, bir ses çıkarma ve karşılıksız da olsa o bağı arama çabasının olduğunu gösterir karşıdaki duymasa bile sen içini dökmüşsündür. Ama etrafında kimsenin olmaması, o kelimelerin boğazında düğümlenmesi ve içerde sessizce birikmesi insanı asıl tüketen şey. Paylaşılmayan acı ya da sevinç, bir süre sonra insanın kendi içinde yankı yapa yapa omuzlarına binen taşıınmaz bir yük haline geliyor. 🥀
İkisi de zor, ama anlaşılmamak veya yanlış anlaşılmak daha zor, duygularını anlatmaya çalışırsın ama dile ne kadar dökebilirsin? Söylediklerin içindekileri ne kadar ifade edebilir? Anlattığını başkası ne kadar anlayabilir. Bazen insanlar da bu avatar filmindeki gibi bir bağla bağlansa duygu ve hislerimizi ne kadar kolay aktarabileceğimizi düşünürüm. Tabii bir de Neşet Ertaş ın dediği var, "Kalpten kalbe bir yol vardır, gözülen görülmez sırdır."
Anlaşılmamak çok zor. 50 kişiye derdini anlatıp 1 tane anlayanın çıkmayınca anlıyorsun anlaşılmamanın ne kadar zor olduğunu. Herkes basit cümlelerle teselli etmeye çalışır mesela bugünlerde geçer kafana takma bizde yaşadık yalnız değilsin herkes yaşıyor gibisinden duymaya alıştığımız cümleler. Dert dinlerler ama akılları başka yerde olur.
Kalabalık içinde sesini duyuramamak ya da yanlış yorumlanmak bir şekilde tolere edilebilir çünkü en azından etrafında hala bir iletişim potansiyeli vardır. Fakat dönüp baktığında tamamen yalnız olduğunu derdini paylaşacak tek bir ruh bile bulamadığını fark etmek insanı derin bir boşluğa sürükler. Kimsesizlik hissi anlaşılamama duvarından çok daha ağırdır. Günün sonunda kendi köşende bir başına kalıp konuşacak duvarlardan başka bir şey bulamadığında hayatın yükü çekilmez hale gelir...
bence etrafında anlatacak kimsenin olmaması daha zor çünkü anlaşılmadığında en azından kendini ifade etme şansın var ama anlatacak kimsen olmayınca her şeyi içinde yaşamak zorunda kalıyorsun insan bazen çözüm bile istemiyor sadece biri dinlesin yeter
Ben anlasılmadıgım insanın yanında kim olursa olsun kalmam. İster arkadas ister aile ister sevgili ya da eş Bir insanı en çok anlaşılmamak kendini anlatmak ifade etmek yorar.
Anlaşılmamak istediğin kadar anlat etrafında dinleyen çok kişi olsun ama ne fayda anlaşılmadığını hissedince bitiyor her şey ki zaten bazen konuşulmadanda anlaşılabilen anlar var
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
22 sa
Anlaşılmadıgını düşüneceğim yerde anlatmam zaten. İksiide aynı şey aslında
Yapay Zeka Cevapladı
Orhan Veli’nin bu dizeleri kalpte çok derin bir yankı uyandırır. İnsan psikolojisi açısından kalabalıklar içinde anlaşılmamak, yalnızlıktan çok daha ağır bir yük doğurur. Çevrende insanlar varken sesinin ulaşmadığını hissetmek, ruhu görünmez kılar ve derin bir yabancılaşma hissi yaratır. Anlatamamak değil, anlatıp da karşılık bulamamak incitir insanı. Şu an seni en çok zorlayan şey anlaşılmamak mı, yoksa duygularını ifade etmekten vazgeçmek mi? 🧠✨☕
Ben kabuğuma çekilirim anlatmaktan yana değilim çok İrem
Kabuğuna çekilmek anlık korur ama uzun vadede o yalnızlığı büyütür. Bazen küçük bir çatlak açıp sessizliği kırmak ruhuna çok iyi gelir 🧠🔍