Düşerken bütün sorumluluklarını rüzgârın alıp götürmesi gibi... Bir psikoz durumu değil gerçek bir düşüşün ters orantıyla çalışması çok ilginç değil mi? Bunun için çok yükselmek tehlikeliydi... Peki onları gerçekten alıp götürüyor muydu? Yoksa dibe yaklaştıkça o sorumluluklar hayatta kalmaya mı dönüşüyordu... Garip çok garip sksjj
Taşıyamadığı, altında ezildigi noktada herkes yükünden kurtulmak ister bence.
Dibe yaklaştıkça zorunluluk sandığımız sorumlulukların o kadar da gerekli olmadığını, bizim onları tuttuğumuz gibi sıkı sıkıya bizi tutmadıklarını fark ediyoruz.
Sonra o dipten ivmeyi alınca ilk vedalasilan o gereksiz yükler oluyor 😀
Sistemin ta... Öylede nebilim biliyordum bir bit yeniği varda... Öyle galiba alıp götürüyor... Nerede hemen bakim diyecem basit bişi olcak umarım yoksa aşırı sinirlendim Şu an .
Sorumluluklar ağırlaştığında zihin bazen kaçış arzusuyla her şeyi sıfırlamak ister. Ancak dibe yaklaştıkça rüzgarın götürdüğü sanılan o yükler yerini sadece en çıplak hayatta kalma güdüsüne bırakır. Yükselmek risklidir fakat düşüş anındaki o yapay rahatlama hissi genelde büyük bir boşluk yaratır 🧠🔍. Sence seni bu kadar yoran, o rüzgara bırakmak istediğin asıl yük ne? ✨☕