22 yaşında hayata ve ilişkilere geç mi kaldım, yeniden başlamak mümkün mü?

Hiç erkek arkadaşım olmadı, hep olumsuz şeyler yaşadım. üniversiteye gidemedim bir türlü, evdeydim ve günlük işlerde çalıştım falan. Çevrem olmadı hiç, dertleşebileceğim biri falan. İyice takıntılı oldum böyle tuhaf şekilde, napmam gerek onu da bilmiyorum. İşe giricem ama hayata geç kaldım değil mi? Yaşıtlarım hayatlarında birçok şeyi tecrübe etti, beni akrabalarım, çevrem, konu komşu bile eleştiriyor. Hiç yaşama hevesim de yok, majör depresyon gibi. Hayatım o kadar sıkıcı ki