'Anı değilse tecrübedir’ derler ya... Sizce de bazen bu kadar çok tecrübeli olmak yormuyor mu insanı?

Çok güzel bir konuya değinmişsin öncelikle teşekkürler. Gerçekten görmüş geçirmiş bir insanla hiç bir şey görmemiş bir insan arasında dağlar kadar fark oluyor. İnsanların senin yüzüne karşı farklı farklı gülüşlerinin bile ne anlama geldiğinin farkına varıyor insan. Kimi diyorsun sevdiği için gülümsüyor kimi menfaati için gülümsüyor. Bunu ayırt edecek kıvama geldikten sonra iş yorucu olmak yerine daha çok zevk almaya dönüyor hayat. Çünkü göz göze geldiğin insanın amacının ne olduğunu az çok tahmin ediyor durumda oluyorsun. Buda insanların seni yönlendirmesin izin vermek yerine senin insanları yönlendirmene olanak tanıyor.

Şahsen beni yormuyor, çünkü insan, aynı hatayı ikinci kez yaptığında yalnızca yanılmaz, kendine de haksızlık eder. Ben bir kez düştüğüm yerde tekrar tökezlememek için geçmişimi bir yük olarak değil, geleceğimi şekillendiren bir tecrübe olarak görüyorum. İnsanları seçmekten hayatı anlamlandırmaya, nasıl bir yaşam kurmak istediğimden kendimin nasıl bir versiyonuna dönüşmek istediğime kadar her şeyi düşünüyor, tartıyor ve kendi içimde hesaplıyorum. Elbette bazen durup hiçbir şey yapmadan dinlenmek de gerekir, insan sürekli ilerlemek zorunda değildir. Fakat tamamen hareketsiz kalmak da zamanla insanın kendisine yabancılaşmasına neden olur. Sonuçta çalışmayan demir paslanır. Ben de geçmişin bana bıraktığı izlere rağmen, hatta biraz da onlara inat, gelecekte bugünkünden daha iyi biri olmayı kendime borç biliyorum. Çünkü insanın asıl mücadelesi başkalarıyla değil, dün bıraktığı hâliyle arasındadır.

Eğer tecrübelerini doğru şekilde kullanmıyorsan yorulmaya mahkumsun ama yok ben cahil kalayım her yerde beni dürt.. sünler diyorsan da kendini geliştir derim ama böyle internette falan tecrübe edinemezsin git dışarı gerçek insanlarla tanış kaynaş sosyal ol asosyal olursan tecrübe bekleme boşuna

Yeterince ağır sorumluluklar altında kaldıkça ruh 1 gramı dahi kaldıramıyor bazen. Tecrübeler elbette gerekli ne kadar çok farkındalık, o kadar çok zırh aslında. Bu acılar bizi biz yapan olgular. Barışık olmak ve yola daha sıkı çıkmak gerek. Yorulsak bile..

yormaz mı insanı bazen insan tecrübe kazanmaktan değil aynı şeyleri farklı insanlarla tekrar tekrar yaşamaktan yoruluyor keşke bazı şeyleri yaşamadan da öğrenebilsek ama hayatın da böyle bir öğretme şekli var sanırım

Yanlışı yaptırmayan şeyler insanı hayatı boyunca huzurlu kılacak şeylerdir.
Bu da bu davranış içinde olanı değil fakat buna tanık olan insanların aslında insan olamadıklarını göstermesinden dolayı rahatsız olmalarına neden olur.

Yormaz olur mu her yanlışı erkenden sezmek, daha o film başlarken sonunu görmek insanı yaşlanmadan tecrübe sahibi yapıyor, bazen 'keşke bu kadar çok şey bilmeseydim' dedirtiyor.

Hayat bu yorulmamak elde değil kaderin ne sunacağını da bilemezsin ancak ne yapacağını seçebilirsin

Yoruyor. Zira artık neyin nasıl biteceğini biraz erken tahmin etmeye başlıyorsun efenim.

yoruyor da yeri gelince kullanıyoz iyi oluyo