En güvendikleriniz sizi de vurdu mu?

Vurmaz mı hiç; zaten yabancının sıktığı mermi teğet geçer de, en yakındakinin attığı taş tam göğsün ortasına oturur! Herkese karşı siper olup arkasını kolladığın insanın, ilk fırsatta seni karşıdaki kalabalığa meze etmesi kadar ciğer söken çok az şey var hayatta.

Kahveni kendine sakla o zaman, çünkü o dize öylece havada bırakılmaz:

"Yalanların boyunu aştı, ben affetmem artık / Sen o defteri çoktan kapattın, ben sayfayı yırttım..."

Kahvesiz de olsa efkarı paylaştık; bazen herkesi karşına alıp o tokadı yemek bile insana kimin için kalkan olmaması gerektiğini öğreten en sert hayat dersi oluyor. Seni bugün o herkesi karşına aldığın günlere götüren, "keşke yapmasaydım" dedirten taze bir hayal kırıklığı mı oldu?

insanı en çok güvendikleri sırtından vuruyor zaten, o yüzden hayatta kimseye yüzde yüz kefil olmamak lazım. şarkı sözüne de takılma, kahve ikram etmesen de canın sağ olsun.