Asosyal, ailesiyle yaşayan 29 yaşında bir kıza hayatla ilgili en samimi tavsiyeleriniz neler olurdu?

Yaşamak bir kültür meselesidir. Nefes alıp vermek den bahsetmiyorum hayattan lezzet almak için bir kultur sahibi olmak lazım. Hayatın anlamını keşfetmek... Sağlıklı insanların ahlar vahlar ettiği dünyada engellei ve mutlu insanlar görüyoruz. Mesela doğuştan görme engelli ressam Eşref armağan renkleri nasıl bilip de doğa resimlerini kusursuca çiziyor... kader gayrete aşıktır

Henüz hiçbir şey için geç kalmış değilsin. Ailenle yaşıyorsan da bunu kafanda büyütme ama kendi hayatını kurmak için adım atmaya başla. Her gün biraz dışarı çık, bir kursa yazıl, spor yap, yeni bir şey öğren. Çok sosyal olmak zorunda değilsin sana iyi gelen iki üç insan bulman bile yeter.

Bir an önce sosyalleşebileceğim bir ortam kur derim. Eski arkadaşlarınla tekrar görüşmeye başlamak olur, kuzenlerinle dışarı çıkmak olur, bir kursa yazılıp oradan çevre edinmek olur... asosyalliğini yen demiyorum ama biraz açılman şart.

Bence çalışmaya devam et ve daha iyi bir iş bulursan çık. Şu an çalıştığın iş nitelikli bir işse tecrübe kazan daha sonra daha iyi bir iş bul öyle gir.

Evlenmeye heves etmesin. İnsanların çoğu bir delilik içindedirler, hoşuna gitmeyecek olsa bile doğru kişi onun için daha hayırlıdır. Arzularını seçmesin kendini feda etsin

çık dışarı dolaş hiç arkadaşın yoksa havadar bir yerde 1 cafe ye otur kahveni kullanıyorsan sigaranı iç için açılsın biraz temiz hava girsin bedenine

Tavsiyem yok. Canı istediği gibi yasamaya devam etsin.

Azcik
Sosyallesmesi konusunda tavsiye verebilirdim baska ne olack

Asosyal olmaya devam etsin, hemen evlensin bebeğem 😏

hobiler edinsin bir şeyler öğrensin yalnız da olsa dışarı çıksın aktiviteler yapsın

Bu yaşa geldim kafasının düşünce yapına girmesine sakın sakın sakın izin verme ve seni ne mutlu ediyorsa onu yap hayat bu kadar kolay

Bolu da yaşayıp da sosyal olmak zor zaten, sosyalleşmeye bak derim yoksa zamanla kafayı yiyor insan