Beden çökerken, ömrün başında olanlara bakmak... Yaşlılıktaki o sessiz hüzün kıskançlıkla mı karışıyor?

Kötü niyetli bir çekememezlikten ya da haset duygusundan bahsetmiyorum. Tamamen insan doğasının en çaresiz, en ağır gerçeğinden bahsediyorum: Yaşlanmak. Bedenin yavaş yavaş gücünü kaybetmesi, aynadaki aksin yabancılaşması ve ömrün sonuna yaklaşıldığının kabullenişi... Tam bu eşikteyken; pırıl pırıl, enerjik, önünde onlarca yıl olan bir genci görmek bir insana ne hissettirir?

Beden çökerken, ömrün başında olanlara bakmak... Yaşlılıktaki o sessiz hüzün kıskançlıkla mı karışıyor?
Beden çökerken, ömrün başında olanlara bakmak... Yaşlılıktaki o sessiz hüzün kıskançlıkla mı karışıyor?
Cevapla