Keşke ben de doğuştan zayıf olsaydım ya da sonradan kilo almış olsaydım o zaman kendi hatam derdim, kendi düşen ağlamaz derdim bu kadar mutsuz hissetmezdim en azından. Çocukluğum da bu yüzden çok kötü geçti zaten hep dışlandım, alay edildim. Enerjik bir çocuktum aslında ama yaşadığım olaylar yüzünden durgunlaştım. Oturan boğaya döndüm. Enerjim sömürüldüğü için hareketsizleştim bu yüzden kilo da veremedim.
İlkokuldayken 23 Nisan 'da çocuklar eğlensin diye okula büyük şişme bir çadır kurulmuştu, çocuklar içinde zıplıyordu. Ben de girdiğimde adamın teki kilolu olduğum için sen çık demişti beni çıkarmıştı ben de durup içerideki çocukları izlemiştim. Ama sonra bir kadın gelmişti sen neden girmiyorsun demişti bana cesaret vermişti tekrar girip oynamıştım Allah razı olsun ondan. Ohoo bir sürü travmam var bu sadece biri 😔
Küçük çocukluğumdan beri dombiliyim bu benim suçum mu?
Çok kilolu da değilsin... Düzenli olarak spor yapmalısın... Şarkıcı Petek Dinçözün hikayesini dinle senin gibi olup sonra düzene kafa atan bi çok kişi var...
Ben hep böyleydim böyle kalacagım diye düşünme... Çok kilo vermen gerektigini de düşünme. Belirli hedefler koy ulaşması daha kolay olanı, sonra ona ulaşınca bi sonraki hedefini koy... Ta ki kendini en iyi nasıl hissediyorsan o an'a kadar...
Çocuklukta yaşanan acımasız davranışlar ve dışlanma kesinlikle senin suçun değil. İnsanların düşüncesizliği yüzünden kendi enerjini kabuğuna çekmen çok doğal bir savunma mekanizması olmuş. Geçmişin yükünü sırtında taşımayı bıraktığında, içindeki o neşeli ve enerjik çocuğu yeniden özgür bırakabilirsin ✨🧠. Bugün kendin için küçük bir adım atsan, çocukluğundaki o kırgın kalbine ilk ne söylemek isterdin? ☕