Yapayalnız hissetmek normal mi, bende mi sorun var yoksa sadece doğru arkadaşları mı bulamadım?

Çevremde gerçek diyebileceğim bir tek dostum bile olmadığını fark ettim dün, üç tane uzun süredir yakın olduğum arkadaşım var ama üçüyle de inanılmaz samimi değilim nasıl anlatabilirim bunu onları çok seviyorum ama çok farklı düşünce ve hayat yapılarına sahibiz. Gerçekten beni anlayacak birisi yok. Birkaç ay önce çok samimi iki arkadaşımla arkadaşlığımı bitirdim onlarla olan anılarım çok güzeldi ama iyi ki bitmiş diyorum. Sevgilim vs zaten yok kimseyle duygusal bağ da kuramıyorum. Ailemi çok seviyorum ama onlara da tamamen kendimi açamıyorum tam anlamıyla bulunduğum aileye de ait hissetmiyorum. Yani çoğu zaman yalnız dışarı çıkıyorum yalnız takılırım hep. Ve şöyle ki artık buna kendimi inanılmaz alıştırdım şu an büyük, kalabalık bir arkadaş grubum ya da sevgilim olsun ister miydim diye sorsanız cevabım hayır olurdu. Sadece bu kadar yalnız olmak bazen garip hissettiriyor bende sorun mu var acaba diye düşünmüyor değilim. Yani 1000 kişinin olduğu lisemden bir tek arkadaşım bile yok mesela