Hayat neden bu kadar adaletsiz hissediyorum, herkes rahat ben niye hep zorlanıyorum?

Başkaları aile kızı olsun veya oğlu olsun o kadar şanslılar ki geleceği parlak oluyor ediyor para içinde yüzüyorlar ediyorlar hiçbir sıkıntı olmadan etmeden işi yürüyor, evlilik olsun, para olsun, güzellik olsun, tatil olsun hiçbir sıkıntı geçmiyor. Tabii zorluk bir dönem geçerse bile hemen feraha kavuşuyor ediyor. Benim neden böyle hayatım olmadı etmedi ben anlamıyorum. Millet kolayca iş bulur, ben zorlana zorlana iş buluyorum. Gerçekten bakıyorum kötülere hiçbir şey olmuyor, 20 yaşındakiler araba sahibi, tatile oraya buraya yüzmeye biliyorlar. Ben 15 yaşımdan beri 28 yaşımdan beri hiçbir şey görmedim; ne tatil, ne araba, ne para olan bol iş ne bir sevgili. Hiçbir şey olamadım, hayata karşı umutlarım bitti tükendi ve ne bileyim ya çok yoruldum. Ailesel sıkıntılar yaşadım hep, hâlâ daha yaşıyorum hep bunalım bunalım imtihan imtihan imtihan, sabrettim o kadar çabaladım. Asgari
ücretle bu zamana kadar hep çalıştım bir yere varamadım. Ben 20 yaşımda kendime hiçbir şey alamıyordum edemiyorum, 20 olanlar her istediğini aşıp alışveriş yapıp giyiyor ediyor işte