Bilgili, görgulu insanlarin etrafımızda olmasi o kadar kıymetli ki nasıl toplayacağız öyle insanlari?

Ya ben aileme bunu anlatamıyorum, elalemi kınama, boş ver diyorum, anlamıyorlar. Bence en büyük görgülerden biri de herkesin hayatının kendine olduğu ve kimsenin yarın ne olacağının belirsiz olduğunu bilmesi, ona göre davranması. Herkesin yolu farklı, giydiği ayakkabı farklı, önüne çıkan engeller farklı. Her birimiz insanız, beşeriz, şaşarız. Birbirimizi ötekileştiren bir dünya yerine, anlayışla karşılayan, empati sağlayabilen insanların olduğu bir dünya olsa ne olurdu yahu? Ya da kıskançlık denen illet. Bunun olmadığı insan bulmak çok zor. Kimse kendi yemeğine odaklanmıyor, herkesin gözü başkasının tabağında. Öyle odaklanıyorlar ki elalemin yemeğine, kendi önlerindeki yemek soğuyor, hatta bozuluyor.