Yüzmek yaşamak gibi midir?

İnsan denizde boğularak öldüğünde önce suyun dibine batar. Zaman içinde şişerek suyun yüzeyine çıkar.

Sorunun özüne gelince ;

insan, yaşadığı hayatta çoğunlukla öz farkındalığa sahip değildir. Yaşamaya alıştığı tarzın, doğru olduğuna inanır. Daha iyisi için arayışa girme gereği duymaz. Bu tıpkı yaşam boyu burunu tıkalı olan birinin ameliyatla burnu açıldığında yaşadığı hissiyat gibidir. Sorunlar, içinde bunalan insanlar, öğrenilmiş çaresizlik içinde bu duruma çözüm aramaz, kanıksar. Veya çözüm arasa da bulamaz çünkü zaten bunalmış ve çözüme inancı azalmış, mücadele gücü iyicene düşmüştür.

Umarım verdiğim cevabı beğenmişsindir

Yüzmeyi hiç sevmem ama insanın kendi içinde boğulması için denize ihtiyacı olmadığını öğrendim. Bazen insanı dibe çeken su değil; sustukları, erteledikleri ve içinde biriktirdikleri oluyor. Belki de özgürleşmek, yüzeye çıkmak değil; o derinliğe inip neyin bizi aşağı çektiğini bulabilmek.

Hayat mücadelesi denizdeki dalgalara benzer, güzel giden günlerde bile bizleri karaya atmaya itmeye çalışır, ya da kıyıda emek verdiğin kumdan kaleleri yıkar yeniden yapmaya uğraşır tekrardan bir mücadele hayat işte hep bir mücadele içindeyiz, bu gidiş en iyisi dalgaların büyüklüğü nekadar büyük olursa olsun bize düşen yüzmeyi öğrenmeliyiz...

İnsan önce içindeki çukurdan karanlıktan kurtulmalı

Yüzmek hangi deniz olursa olsun bilgi ve cesaret işidir

Pek değil çünkü Deniz ve yüzmek yaşamın kendisine göre daha adil

İnsan kendi cennetini de cehennemini de kendisi yaratır.

Ben batmam aşkısı. Her türlü yine su üstünde kalırım. Zamanında çok alttan aldım şimdi herkes beni alttan alıyor. Bu sayede yüzüyorum ve bu sayede bu kadar sevimliyim.

Kendi içinde taşıdığı denizin derinliğine inmeye cesaret ettiğinde