Yüzmek yaşamak gibi midir?

İnsan denizde boğularak öldüğünde önce suyun dibine batar. Zaman içinde şişerek suyun yüzeyine çıkar.

Sorunun özüne gelince ;

insan, yaşadığı hayatta çoğunlukla öz farkındalığa sahip değildir. Yaşamaya alıştığı tarzın, doğru olduğuna inanır. Daha iyisi için arayışa girme gereği duymaz. Bu tıpkı yaşam boyu burunu tıkalı olan birinin ameliyatla burnu açıldığında yaşadığı hissiyat gibidir. Sorunlar, içinde bunalan insanlar, öğrenilmiş çaresizlik içinde bu duruma çözüm aramaz, kanıksar. Veya çözüm arasa da bulamaz çünkü zaten bunalmış ve çözüme inancı azalmış, mücadele gücü iyicene düşmüştür.

Umarım verdiğim cevabı beğenmişsindir

Hayat mücadelesi denizdeki dalgalara benzer, güzel giden günlerde bile bizleri karaya atmaya itmeye çalışır, ya da kıyıda emek verdiğin kumdan kaleleri yıkar yeniden yapmaya uğraşır tekrardan bir mücadele hayat işte hep bir mücadele içindeyiz, bu gidiş en iyisi dalgaların büyüklüğü nekadar büyük olursa olsun bize düşen yüzmeyi öğrenmeliyiz...

Gibidir.

Ölüler yük taşımaz, ağırlıkları bırakmıştır. Yaşayanlar suyun dilinden konuşmadığı için boğulur.

Bizi boğan şey aklın korkuları, insan kendi içinde dünya’dan çok daha fazla deniz taşır. Hangisi dersen ufku gösterebilirim.

İnsan için yüzer gibi yaşamak gerekiyorsa damla taklidi yapabilir.

Yüzmeyi hiç sevmem ama insanın kendi içinde boğulması için denize ihtiyacı olmadığını öğrendim. Bazen insanı dibe çeken su değil; sustukları, erteledikleri ve içinde biriktirdikleri oluyor. Belki de özgürleşmek, yüzeye çıkmak değil; o derinliğe inip neyin bizi aşağı çektiğini bulabilmek.