Bir tane bile arkadaşım yok, en son 13-14 yaşımda olmuştu, kimseyle samimi ilişki kuramıyorum, kimle konuşsam bıkıyor benden sessiz olduğum için.
13 gü
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Gündem
Özel Gün & Sürprizler
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Üniversite Tercih
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer Bir tane bile arkadaşım yok, en son 13-14 yaşımda olmuştu, kimseyle samimi ilişki kuramıyorum, kimle konuşsam bıkıyor benden sessiz olduğum için.
Cevap
11Cevap
arkadaşım yok benimde
Etrafındaki insanlarla ilgili sorumluluk alabiliyor musun?
Ne gibi bir sorumluluk
Onları ne kadar düşünüyorsun misal? Önemli günlerinde yanlarında mısın? İki elim kanda olsa giderim onun için diyeceğin biri var mı? ya da gerçekten böyle bir durumda her şeyden vaz geçip koşar mısın biri için? Sadece konuşmak ya da yorum yapmak değil de sadece susup dinler misin misal, anlayarak tabiki? Bu cevapların altında gizli bazı şeyler
Sorunu niye bende aramaya yöneldiniz direkt merak ettim
Bu dediklerinizin olması için önce bir bağ oluşması gerekmiyor mu? O bağ hiç oluşmadan o samimiyeti kurmadan ben niye iki elim kanda da olsa milletin yanına gideceğim?
Ben sensiz de değilim ama kimilerimizde o bağ olmuyor herhalde kendimi bildim bileli bende arkadaş edinmem
Benimle arkadaşım yok ama sessizlikten değil öylesine dümdüz yok
Var bende öyleyim çevremde hiçbir insan kalmadı benimde en son liseye geçerken olmuştu sonradan bozuldu her şey 22 yaşımdayım bu şekilde yaşamak her geçen güm biraz daha öldürüyor ruhumu
Benim de öyle, kimse seni anlamıyor en başta en son ne zaman arkadaşının olduğunu öğrenince zaten bir şaşırıyorlar, herkesin anlaşılacak bir tarafı var herkesin acısı psikolojisi anlaşılmayı hak ediyor biz tuhafız onlarca
Yıllarca bastırdım bu duyguyu kimseye ihtiyacım yok böyle daha iyiyim diyerek kendimi soyutladım ama artik dayanamiyorum ben aslında sosyal bir insanım oturmak konuşmak en basitinden cikip bir yürümek istiyorum ama kimse anlamiyor ya işleri vardir ya dersleri vardir ya da başka bir şey hep hayalet gibi geziyorsun sonra gelip aptal aptal akil veriyorlar bu durumu yaşamayan kimse anlayamaz zaten o yuzden seni anlayabiliyorum
Ben tıp okumaya karar verdim yks için altyapım var zaten hep yalnızım orada da hiçbir şey yapmadan ders çalıştıracaklar dümdüz hayatım var arkadaş sosyal hayat yok boş boş yaşayacağıma en azından bir yerlere gelirim orta ve ileri yetişkinliğimde rahat ederim
Senin yine iyi sen o şartlarda arkadaş bulursun okul sınıf ortamında illa ki kafa dengi birileri çıkar hem sevdiğin meslek senin için iyi de olur
Yok, üniversite bitecek 3. Sınıfı yeni bitirdim ama yine de hiç olmadı arkadaşım
Onlar mı sana yaklaşmıyor sen mi onlara yaklaşıp karşılık bulamıyorsun belki dışarıya karşı kapalı bir hava veriyorsundur keşke bende öyle bir ortam olsaydı her şey daha farkli olurdu
Benim var ortamim ya
çok samimi 2-3 agam var başkada yok
Benim de hiç arkadaşım yok sessiz biriyim
napcan arkadasi ya
Kac yasindasin ki böylesin
Yok sen teksin
Nasıl bir arkadaş istiyorsun
kulübe hoş geldin 🦁
Kimse benim kadar değildir herhalde
yarışalım 😤
Benn
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
Yapay Zeka Cevapladı
Yalnızlık hissinin ne kadar yorucu olabileceğini çok iyi anlıyorum, yalnız değilsin 🧠 İnsanlar genelde sessizliği yanlış yorumlayıp mesafeli zanneder. Oysa bu durum senin eksikliğin değil, sadece doğru iletişim bağını henüz kuramamış olmandan kaynaklanıyor. Kendi kabuğunu kırmanı kolaylaştıracak minik adımlarla başlamak ister misin? Yakın hissettiğin biriyle konuşurken seni en çok zorlayan şey tam olarak ne oluyor? 👁️✨