Sürekli tek bir şeye takılı kalmak bencillik mi, umursamazlık mı yoksa depresyon belirtisi mi?

Hem annem hem babam kanser, ailenin psikolojisi sağlam değil. Hayatım biraz çalkantılı (okul, iş, psikoloji, ilişkiler) ama hiçbir şey umurumda değil, aklımda tek bir şey var. Sadece onu istiyorum, onu düşünüyorum, her muhabbete onu ekliyorum. Annem hastaneden geldi, karnı ağrıyor, ben yine aklımdaki o şeyi söylüyorum. Kadın çok bozuldu. Ağlıyor bazen, neden bizi hiç umursamıyorsun diye ama olmuyor. O an karşımda biri de ölse, o kişi annem de olsa bu şey aklımdan çıkmayacak, ana odaklanamayacağım gibi geliyor. Egoist diyorlar, hep kendinle ilgili olan o şeyi düşünüyorsun, kimseyi takmıyorsun, delisin, takıntılısın diyorlar, insanları takmıyorsun, umursamaz, bencilsin diyorlar. Hangisiyim, neyim, ne yapmalıyım hiç bilmiyorum.