Bu durumdaki hissimi nasıl aşarım?

değerinizi kendiniz belirleyin, başka insanların sizin hakkınızda düşündüklerine göre kafanızda bir değer oluşmasın. çünkü siz ne yaparsanız yapın insanların tamamı tarafından sevilemezsiniz. kimi insan için selam bile verilmeyecek biriyken kimine göre çok kıymetli olabilirsiniz. bu yüzden insanlara değil kendinize odaklanın. gerisi gelecektir diye düşünüyorum.

ben terapistlere güvenmiyorum bu tür durumlarda aklını mantığını kullanman gerek manevi olarak güçlenmelisin hep birileri sana yardım etmeyecek tek başına kaldığında bunalıma girmeyecek derece kendi iradeni güçlendirmelisin ölümlü bir dünyada yaşadığımızı hep hatırlar buna göre rol alırım düştüğüm zaman kimsenin bana yardıma gelmeyeceğini de hep bilirim kimseye minnet etmem dostluğuna ihtiyaçta duymam bilmediğim yolları bile sorarak değil kendim öğrenerek gidiyorum aksi halde dağılır kendimi toparlayamam hep birilerinin bana yardım ve yol göstermesini umut eder bekler duruma düşerdim bazen insan kendi bildiğini yapmalı doğru yanlışı tecrübe ederek öğrenmeli başkasının aklına ihiyaç duymadan. kim olursa olsun bazı kararları kendin almalı bazı işleri yanlız yardım almadan halletmeliki aklı zekası ona yol göstersin

çevren seni etkiliyor kendini başkası ile kıyaslama etrafında kim varsa sen olamaz sende onlardan olamazsın kendi yolunu bul ve devam et kimsenin seni yönlendirmesine izin verme etkilemesine de hep üstündeki insanlarla kıyas yapma altındaki insanlara da bak

her inişin mutlaka bir çıkışı vardır ve bu değişmez bir döngüdür. kriz anlarında beynin muhakeme yeteneği zayıfladığı için o dönemde radikal kararlar almamak en mantıklı strateji bence.

sadece temel ihtiyaçlara ve günlük rutine sadık kalıp zamanın o sorunu öğütmesini beklemek lazım çünkü hayatın statiği yoktur ve hiçbir durum kalıcı değildir.

zor zamanda bile hayat kalitenizi artıran düşünce ve davranışlar içinde olmayı alışkanlık haline getirin biliyorum yazılan kadar kolay olmuyor ucuz ama süreç geçince keşke iyi şeylere de odaklanmış olsaydım pişmanlığı olmaz çaresiz durumlarda hayatın geçici dönemlerden ibaret olduğu kendinize hatırlatın ve en önemlisi ruh emici empati yoksunu kişileri mümkün olduğunca görmezden gelin sizi işgal etmesinler bakış açısını daraltıyorlar ardından sizi suçluyorlar dikkat edin