, Stres ve yalnızlık hissi yüzünden uyuyamayacak kadar düşünüyorum, bu ne zaman geçiyor kzlr ve lubunyalar?

Çok uzun tutmayayım burayı, bu uygulamaya yazmayalı da çok olmuştu ama olsun, hayatımda gerçekten kimse yok, çok büyük değilim, çok küçük de değilim ama uzun zamandır gerçekten arkadaş olarak bile sevilmedim. Kendi kurduğum arkadaş grubunda artık yokum, benim yerime eski sevgilim var grupta. Bazıları 2-3 bazıları 5 senelik yakın arkadaşlarım, içlerinden bir kız ise kardeşimle bir gördüğüm biriydi.

Dedemi kaybettim, çok bi’ bağımız olmasa da diğer dedemi kaybettikten sonra tek dedem deyip elini öptüğüm, son zamanlarında az da olsa beni seven birini kaybettim. Yönelimim yüzünden ailemin bana olan güveni yok, ilişkilerimin hepsi berbattı, Mart ayından beri ne gerçekten kendimi anlatabildiğim bir arkadaşım, ne azıcık bile olsun hoşlandığım biri var, biri ilgimi çekse bile hem ailemden korktuğumdan hem de gerçekten onları hayal kırıklığına uğratmaktan korktuğumdan konuşamıyorum bile. Türkiye'de kızlara ilgi duymam yanlış çünkü çoğunluğa göre. Ailemle de o yüzden asla tamamen yakın hissedemiyorum sadece onların istediği gibi davranıp yaşamaya çalışıyordum ama bu nereye kadar böyle gidecek? Ölene kadar yalnızlık hissiyle kalacağım? Neden bütün arkadaşlarım benden hep gizliden nefret ediyor ya da zamanla soğuyor ben mi yanlışım?

Her gece bunları düşünerek kafamı yastığa koyuyor olmak inanın çok yoruyor belki çok büyük bir dert değil ama son 2 senede o kadar çok yoruldum ki gerçekten zor şeyler yaşadım psikoloğa bile anlatamıyorum kendimi sadece ağlıyorum😞 iyi ki uzun yazmayacağım dedim umarım uygulamayı hala kullanan ve beni anlayabilecek birileri vardır çünkü inanın çok yoruldum