Nasil bir kafa anlamiyorum?

üniversiteden bir kızla arkadaş olmuştum, kız çok egzentrik biri desem yeridir. asosyal, dışa dönük biri değil, yanında hiç insan görmedim, en son ben o haline nedense içim gitti üzüldüm? acıma yok, yanlış anlaşılmasın sadece onca kalabalığın arasında bir insanın tek başına olması benim içimi burkmuştu gittim yanına merhaba nasılsın falan. instagramını istedim instagram sosyal medya kullanmıyorum dedi numaramı verebilirim dedi. numaramı da verdim öyle konuşmaya başladık, benim de çevrem arkadaşlarım çoktur hatta bir ara seni arkadaşlarımla tanıştırayım dedim istemedi. nerede çokluk orada bokluk diye bir cümle kullandı? gülesim gelmişti mesajı okurken, bana da mı hakaret etti diye düşündüm. ertesi günde yine fazla samimiyet olmadan havadan sudan konuşuyoruz bu arada kızın hiç mimikleri yok, dümdüz sakin bir sesle konuşuyor bu da beni düşündürdü, insan hiç mi gülmez, şaşırmaz, gıcık olmaz? mahkeme duvarı gibi bir surat. bir gün konuşurken önümüzden birkaç kız geçti kız grubu, açık, güzel, havalı giyinmişlerdi. kıza baktım onları izliyordu, bir anda da "bu gösteriş merakını çok komik buluyorum, okula mı geliyorlar podyuma mı. ilgi köpekleri" diye cümle kurdu? sırf kızlar güzel ve hoş giyindiği için öyle demişti, kızla zaten o günden sonra mesaj atmadım, konuşmadım, yanına da gitmedim. hatta belki bana "neden görmezden geliyorsun?" demesini bekledim ama şaka gibi üniversite kapandığından beri sanki hiçbir şey olmamış gibi davranıyor. psikolojisi iyi mi acaba? yoksa kötü mü ettim bir anda iletişimi kesip? okul tekrar açıldığında gidip konuşsam mı? ama ben de açık giyinen biriyim, acaba benim için de aynı şeyi düşünüyor mudur?