Nietzsche'nin 'beni öldürmeyen şey güçlendirir' sözü sizce ne kadar doğru?

Aslına bakarsan doğru, ama işin bir de diğer tarafı var. Güçleniyorsun ama güçlenirken bazı şeylerden ödün veriyorsun. Eskisi kadar masum olmuyorsun, duyguların eskisi gibi olmuyor. İçinde birşeylerin eksildiğini gerçekten hissediyorsun. Hayatta kalabilmek için bu da bi savunma mekanizması bence. Ve o seni öldürmeyen şey bir daha karşına çıktığında yenmekte eskisi kadar zorlanmıyorsun. Şey gibi düşünülebilinir, "İşleyen demir ışıldar." niye, çünkü sürekli kendisinden birşeyler kaybediyor, sürtünmeyle aşınıyor ve eksiliyor, biz de onun parladığını sanıyoruz.

bazen öldürmeyen şey süründürür, bu her zaman güçlendirmez. fotoğraftaki o sert bakışlı adam bile hayatın sillesini yiye yiye kafayı sıyırmış sonunda, yani her acıdan ders çıkmaz bazen sadece hasar kalır.