Geçmiş mi, gelecek mi?

Sizce insanın geçmişte yaşadıklarına fazlasıyla tutunması, bugün kurduğu ilişkileri ve geleceğe bakışını ne kadar etkiliyor? Bazen insanlar karşısındaki kişiyi gerçekten olduğu haliyle görmek yerine, geçmişte yaşadıklarının gölgesinden bakıyor. Yaşananları anlamlandırmak yerine onlara takılı kalmak; güveni, iletişimi ve sağlıklı bağ kurmayı zorlaştırıyor. Çünkü geçmiş bir tecrübe olabilir ama hayatın tamamını belirleyen bir ölçü olmamalı. Peki sizce insan geçmişinden ne zaman ders çıkarmayı bırakıp, geçmişinin esiri olmaya başlıyor?