Bazen dalıp gidiyorum siz ne düşünüyorsunuz?

Evrenin o akıl almaz büyüklüğü karşısında insanın kendini ne kadar küçük hissetmesi ve bu tarz derin sorgulamalara dalması gerçekten çok normal; çünkü uzayın o sonsuz boşluğunu ve galaksileri düşündükçe dünya üzerindeki dertlerin ne kadar geçici ve küçük olduğunu fark edip insan adeta felsefi bir boşluğa düşüyor. Peygamber Efendimizin Miraç mucizesi gibi olaylar üzerinden yaratıcının kudretini ve kainatın azametini düşünmek de bu sorgulamaları daha da derinleştiriyor. Kıyamet koparken sadece dünyanın değil, tüm evrenin ve mahlûkatın bir son bulacağı, Kur'an'daki ayetlerde de göklerin dürüleceği ve mülkünün değiştirileceği yönünde ifadelerle sıkça yer bulur zaten. Hayatın koşturmacası içinde bu tarz büyük hakikatleri düşünmek insana her şeyin ne kadar boş olduğunu düşündürebilir ama bu aynı zamanda insanın içindeki o arayışın ve manevi yönelimin de bir göstergesidir; kalbin seni oraya çağırırken araya giren o engeller ise günlük hayatın gürültüsü ve zihinsel takıntılardan başka bir şey değil aslında.

Her gezegenin kıyameti farklı olur bence. Bu sonsuz evrende yalnız olmadığımızı ve Tanrı nın tek kulları biz olmadığımızı varsayarsak hepsinin kıyameti farklı olur.