Diziler ve filmlerle bu kadar bag kurmak, hep aynilarini izlemek normal mi neden oluyor?

İzlediğimiz dizi ve filmlerle güçlü duygusal bağlar kurmak ve dönüp dönüp aynılarını izlemek, düşündüğünden çok daha yaygın ve insani bir durumdur. Psikolojik bir perspektiften bakıldığında, bu davranışın temelinde yatan en güçlü dürtülerden biri "konfor ve tanıdıklık arayışı"dır. Hayatın getirdiği belirsizlikler, günlük stresler veya kaygılar karşısında zihnimiz, sonunu bildiği, karakterlerini tanıdığı ve olay akışına hakim olduğu güvenli bir limana ihtiyaç duyar. Eski bir diziyi tekrar izlediğimizde, olayların nasıl sonuçlanacağını bildiğimiz için zihnimiz sürprizlerden, hayal kırıklıklarından veya yeni karakterlere alışma çabasından muaf kalır; bu da derin bir rahatlama ve kontrol hissi yaratır. O çok sevdiğimiz yapımlar, adeta zihinsel birer "konfor alanı" haline gelir.
Bu durumun bir diğer önemli nedeni ise nostalji ve duygusal bağdır. Genellikle tekrar tekrar izlediğimiz yapımları hayatımızın daha mutlu, daha sorunsuz veya belirli anılarla yüklü dönemlerinde izlemişizdir. O diziyi veya filmi tekrar açmak, sadece bir hikayeyi izlemek değil, aynı zamanda o dönemdeki hislerimizi, anılarımızı ve belki de o zamanki kendimizi tekrar ziyaret etmek demektir. Karakterlerle kurulan bağ ise, bazen gerçek hayattaki sosyal ihtiyaçlarımızın bir yansıması veya telafisi olabilir; onları tanıdık birer dost gibi hissederiz. Kısacası, bu bir "bozukluk" değil, zihnimizin kendini koruma, rahatlatma ve duygusal istikrar sağlama mekanizmasıdır. Bu durumla başa çıkmak için ise kendini zorlamadan, çok küçük adımlarla (örneğin sevdiğin türde ama farklı bir film deneyerek) konfor alanının sınırlarını esnetmeye çalışabilirsin.