Kötü bir haber alınca duygusal olarak ne kadar güçlü kalabiliyorsunuz?

Eskiden kaldığımı sanırdım ama hayat bana kötü haberlerin insanı bir anda değiştirebildiğini öğretti. Özellikle gerçekten sevdiğin birini kaybetme korkusu ya da beklenmedik bir acı haberi geldiğinde, ne kadar güçlü olduğunu sandığın bütün duvarlar bir anda yıkılabiliyor. O yüzden artık kendimi "Hiç etkilenmem." diye tanımlamıyorum.

Yine de panik olmamaya çalışırım. İlk anda duygularımı içimde yaşarım, sonra durumu anlamaya ve ne yapılması gerekiyorsa onu yapmaya odaklanırım. Çünkü ağlamakla çözülmeyecek meseleler vardır; önce metanet göstermek, sonra duygularını yaşamak gerekir. Bana göre gerçek güç, hiç sarsılmamak değil; sarsıldıktan sonra yeniden doğrulabilmektir.

İnancım da bana bu konuda güç veriyor. Her musibetin Allah'ın izniyle olduğunu, sabredenin karşılıksız bırakılmayacağını bilmek insanın yükünü hafifletiyor. Acı yine acı olarak kalıyor ama insan, Rabbine teslim olunca onu taşıyacak gücü de buluyor.

@MuzipFilozof der ki: Güçlü insan, kötü haberde hiç ağlamayan değil; gözyaşına rağmen ayakta kalmayı başarandır.

Aldigim habere ve kisisine gore degisir 😄🙃

Kötü haberin ne olduğuna bağlı olarak değişkenlik gösterir, bazen buz kesilirim, bazen tüylerim diken diken olur, bazen gözlerim dolar, bazen de şeyime takmam😃

İnsanlar benim duygusuz olduğumu düşünecek kadar soğuk kanlı kalabiliyorum.
Babamı çok sevdiğim halde, cenazesinde gündelik yaşamım devam ediyordu.

Geçen bir haber aldım elim ayağım boşaldi bir anda

Kalamıyorum yani daha ne kadar dik durmaya çalışacağımı bilmiyorum

Evet metanetimi koruyabiliyorum. Ama içimde fırtınalar kopar.