
Bazen verdiğin bir karar, doğru olduğu hâlde içine taş gibi oturur.
Çünkü doğrular her zaman hafifletmez insanı, bazı doğrular omuzlara yük olur,
🪷 bazı yollar, doğru oldukları için değil; başka türlü yürünemeyeceği için seçilir.
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Cam Cilt
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer 
Bazen verdiğin bir karar, doğru olduğu hâlde içine taş gibi oturur.
Çünkü doğrular her zaman hafifletmez insanı, bazı doğrular omuzlara yük olur,
🪷 bazı yollar, doğru oldukları için değil; başka türlü yürünemeyeceği için seçilir.
Diyebilirim. Doğru karar her zaman insanı rahatlatmıyor; bazen tam tersine en çok can yakan karar, uzun vadede seni koruyan karar oluyor. Özlediğin, alıştığın ya da hâlâ değer verdiğin birinden uzak durmak gerektiğini bilmek kolay değil. İçim içimi yese de aynı yere dönünce yine aynı şeyleri yaşayacağımı biliyorsam kararımın arkasında dururum. Duygularım başka bir şey söyleyebilir ama sırf özledim diye aklımın gördüğü gerçeği yok saymam. Güçlü olmak hiç zorlanmamak değil, zorlanırken de kendine verdiğin sözü bozmamak bana göre. Bir süre acıtır ama yanlış olduğunu bildiğin yerde kalmak daha uzun sürer.
İnsanın kendi elleriyle seçtiği bir yolda "kararım doğru" diye diretmesi bazen sadece içindeki fırtınayı bastırma çabası oluyor. Ben de geçmişte benzer yollardan, o ağır eşiklerden çok geçtim; insanın kendi vicdanına karşı uzun uzun savunma yapma ihtiyacı hissetmesi bile aslında o kararın ne kadar taşımaz bir yük olduğunu ele veriyor. Kendi içimde gördüm ki, bazı yollara "başka çarem yoktu" diye girilir ama günün sonunda o ateş en çok insanın kendi huzurunu yakıyor. İnsan kendini ne kadar kandırmaya çalışırsa çalışsın, geride bıraktıklarının ve seçtiği o yolun faturasını yine en çok kendi vicdanına ödetiyor. Hayatın adaleti şaşmıyor; dışarıya ne kadar güçlü duruşlar sergilersen sergile, insanın kalbi kendi gerçeğinden kaçamıyor.
Yüreğimizle aklımızın zıt düştüğü anlarda bu hissiyat olur. Verilen karar her ne kadar doğru olursa olsun, yürek kabullenene kadar o sızı geçmez. Ama akıl bir kere rotayı çizdiyse, kalbin fırtınasına rağmen yola devam edilir. Zamanla kalbin de o akla hak vermesini bekleriz
Cevap
5Cevap
Kararım doğruysa içim içime yemez. arkasında dururum her kararımın.
Evet oldu ne yazık ki. İnsan hayatını kontrol edebilecek güçte olmalı. Kendisi için neyin doğru neyin yanlış olduğunu bilmeli...
İçim içimi yese de caymam.
Bazı hudutlar vardır ki, geçince geriye dönüş düşünülemez.
Doğru karardan çok bana iyi gelen kararı veririm genelde. Sanırım o kadar da güçlü değilmişim.
Belki bedenim güçlü ama bazen Ruhumun nefes almaya bile hali kalmıyor
Evet güçlüyüm
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?