Var mı bir pişmanlığın?

Var hem de bir tane değil aslında

En büyük pişmanlığım kendimi bu kadar ikinci plana atmış olmam

Bazı insanları kaybetmemek için kendimden çok fazla şey verdim sustum alttan aldım affetmemem gereken şeyleri affettim içime attım ve her seferinde biraz daha kendimden uzaklaştım

Keşke bazı insanlara hak ettiğinden fazla değer vermeseydim

Keşke bazı sözlere inanmak yerine davranışlara baksaydım

Keşke içimde bir şeylerin yanlış olduğunu hissettiğim ilk anda gitmeyi bilseydim

Bir de söyleyemediğim şeyler var en büyük pişmanlıklarımdan biri de bu

Bazı insanlara onları sevdiğimi bazılarına kırıldığımı bazılarına da artık yorulduğumu zamanında söylemedim

Hep biraz daha bekledim düzelir sandım

Ama bazı şeyler düzelmedi sadece ben onlara alıştım

Şimdi geriye dönüp baktığımda keşke diyorum

Keşke kendimi kaybedecek kadar kimseyi sevmeseydim

Keşke herkesi anlamaya çalışırken biraz da kendimi anlamaya çalışsaydım

Çünkü insan bazen birini kaybettiği için değil kendini o insanın yanında kaybettiği için üzülüyor

En kötüsü de bütün bunları bile bile bazı insanları hâlâ özlüyor olmak

Ama sanırım benim pişmanlığım onları sevmiş olmak değil

Kendimi unutarak sevmiş olmak

Önceden vardı gördüklerimden sonra sadakam. varmis. dedim.