Bir insanın susması, söyleyecek sözü olmadığı için midir; yoksa söyleyeceklerinin fazla olduğunu bildiği için mi?

​Kesinlikle öyle... Bazen insan gerçekten susar; çünkü söyleyecek sözü yokluğundan değil, aksine söyleyecek o kadar çok şeyi vardır ki nereden başlayacağını bilemez.

​Hani bazen dolu dolu konuşmak istersin, boğazına düğümlenir ya her şey... İşte tam da o sessiz kaldığım anlar oldu, hâlâ da oluyor bazen. Karşımdakinin beni anlamayacağını bildiğimden ya da farkında olmadan onu kırmaktan çekindiğimden... Ya da artık olaylar bir yere kadar gelip tıkanır da kelimelerin kifayetsiz kaldığını, konuşmanın da artık hiçbir şeyi çözmeyeceğini anlarsın ya, hepsi işte o yüzden. Susmak bazen en ağır, en sesli cevaptır aslında.