Güven sorunu nasıl çözülür?

Bu çıkar olayı zaten beni baştan sona mahvediyor. İnsanlarla ilişki kurmaktan soğutuyor. En doğrusu acaba hiç arkadaş edinmemek, evlenmemek mi diyorum. Her şey bir çıkar... Para, aşk, dostluk, cinsellik, hiçbirinin bir diğerinden farkı yok gibi. Herkes istediği şeyi almak için mücadele veriyor. İstediği şeyi alınca da mutlu oluyor. Hiçbirimiz iyi insanlar değiliz belki de. Al, ver dünyası. Hayatım büyük bir yalanmış gibi yüzüme çarpıyor. Ait hissedemiyorum bu düzene. Doğru yolu arıyorum ama bulamıyorum.

Ben de bunu diyorum. İnsanın aslında beklentisi hiç bitmiyor. Bir arkadaşın varsa ve buluşmak istiyorsan onun konuşmasını, espri yapmasını, güzel vakit geçirecek, insanı neşelendirecek hareketler yapmasını veya üzgünseniz de beraber ağlayıp, beraber hüzünlenmeyi istiyorsun. İstediğin şeyleri karşılamayan bir kişiyle arkadaşlık yapmıyorsun zaten. En doğrusu yalnız bir hayat sürmek belki de.

Karşıma iki seçenek sunulmuş gibi. Bencil olmak ya da tatsız tuzsuz bir hayat. Bu dünya, bu hayat, iyi ve güzel bir yer değil demek ki. Bencilce düşünerek, zamanı akışına verdiğin bir yaşam. Peki ben kendimle olan savaşı nasıl kazanacağım? İçimdeki bu huzursuzluğu nasıl dindireceğim?

Anladım, teşekkürler... Kabullenmek zor olacak ama her zamanki gibi deneyeceğim. En son, yönetmenlerinden biri intihar eden Whisky adlı filmi izlemiştim. O da benim içimde yara açan bir yapım. Düşünmek tükenmektir. En iyisi deliyi, арtalı, cаhili oynamak bu hayatta.

Teşekkürler, sana da bol şans.