İnsanlar sizi tanıdıkça seviyor mu, uzaklaşıyor mu?

Beni tanidikca seviyor diyemem. Dobra biriyim allahin ogluda olsa karsimdaki lafimi esirgemem. Varsa haz etmegim davranisi yuzune soylerim. Dogru soyleyeni 9 koyden kovarlarmis. Egerki biri seviyor diye idda ederse. Ya buyuk bir yalakadir ya da buyuk bir yalancidir. Çünkü sevmek bile tek karekteristik biseye bakmiyor. Isterse adam melek olsun. Yasantisi sikici keyifsiz ise yine sevilmez. Herkesin beklentisi farklidir. Bir karakterde herkese hitap edemez. Messi dunyanjn en iyi futbolcusu lakin dunyanin yarisi adami sevmiyor. Simdi sorun messi de mi yoksa onu sevmeyen dunyanin diger yarisi mi?

Belki de insanın kaderi biraz da budur:
Yakından tanındıkça kimileri size yaklaşır, kimileri uzaklaşır.
Çünkü uzaktan bakınca herkes biraz şiirdir; yaklaştıkça kelimeler yerini kusurlara, alışkanlıklara, sessizliklere bırakır. Kimi, gördüğü bütün eksiklere rağmen kalmayı seçer. Kimi ise hayalindeki insanla gerçeğiniz arasındaki farkı görünce usulca uzaklaşır.
Ben, insanların beni tanıdıkça sevip sevmediğinden çok, tanıdıktan sonra kalıp kalmadıklarına bakarım.
Çünkü sevmek, çoğu zaman bilmeden kolaydır;
bilerek sevmek ise bir seçimdir.

Basit sıradan normal insanlar çerez gibi.(Kısa sürede sıkılıyorum.) Birini tanıdıkça, bir süre sonra kaset gibi davranıyorlar.(Hep aynı davranış / eylem / sözler.) Olgun ve yaşlılarda doğal olarak daha çok bu.

Kendini geliştiren, vizyonu peşinde koşan değişen yenilenenlere ise yakınım.

-HAYATTA EN ÇOK KİMİ SEVERSİN-

Ropörtaj yapan gazeteci Bilim adamına sorar.

-Hayatta en çok kimi seversiniz?

-Terzim diye cevap verir.

Bu cevaba şaşıran gazeteci nedenini sorduğunda ise

-Çünkü 'O beni her gittiğimde farklı ölçer" diyerek cevap vermiş.

Mert olduğumu bariz görmeye başlayıp sonrada canlı canlı şahit oldukça kaçıyor.
Alışılmış yalan söyleyip heyecan yaratanlara ilk başta söylediklerini yalayıp yutup ve istediğinin aslında tercihten çok uzak olduğunu ispat ediyorlar.
Herkesin ağzına yapışmış “ evlenecek adam yok ki “ lafı sanki istiyormuş gibi algı peşinde koşanların hiç alakası olmayanların tekrar ettiği yalanlar.
Çarşambanın gelişi nedense hep salıdan kendini belli ediyor.

Bu tamamen onlara bağlı.. Bana nasıl geldiklerine.. Herkese iyi olamam, herkesi sevemem, herkes beni sevmek zorunda değil.. Genel olarak seviliyorum tabi. Orası ayrı:)

Ben genellikle insanlara yalakalık yapmadığım doğruları söylediğim için sevilmem umrumda da değil
İnsanlar yalanlarla mutlu olur

Çok mesafeliyim tanımadığım insanlara karşı hayatıma hemen almıyorum o süre zarfında uzaklaşan çok olmuştur fakat tanıdıkça seviliyorumdur

Başta iyi anlaşmışsam sonradan bi pokluk çıkıyor aram bozuluyor kötü başlamışsam da ilginç bir şekilde iyiye dönüşüyor