Çirkin olmak nasıl bir duygu bilir misiniz, bunları yaşayanlar var mı?

Sürekli aklıma takılan mevzu bu bu aralar aklımdan çıkaramıyorum yüzleşmekten de korkuyorum çirkin olduğum gerçeğini yavaş yavaş kabulleniyorum galiba.
Şöyle ki etrafıma baktığım zaman en odun erkeklerin ya da leş gibi ter kokan adamların bile sevgilisi olduğunu, en kötü ihtimalle birkaç hafta sonra ayrıldıklarını gözlemliyorum. Sonuçta bir tecrübeleri oluyor ilerisi için.
Benim içinse durum hiç böyle olmadı. Birkaç sefer denedim sevgili edinmeyi yıllar önce. Reddedildim ve galiba biraz yakışıklı olsaydım bile bana en azından bir şans verirlerdi diye düşünüyorum. Bana yaklaşmayı deneyen ya da bana ilgi duyan bir kız da olmadı şimdiye kadar. Bu duyguyu gerçekten yaşamak isterdim.
Neyse içimi dökmek istedim sadece. Günümüzde güzellik olgusu gerçekten ön planda gibi geliyor bana. Çok da mükemmel bir insan sayılmam ama bu direk reddedilmem için birincil sebepmiş gibi gelmiyor bana. Benim gibi çirkin olanlar için hayat her zaman zorlu olacak. Tek bir yaşama hakkımız olduğunu düşünürsek bana hiç adil gelmiyor bu durum. Şimdi diyeceksiniz ki kör, sakat insanlar napsın? Benim durumumun onlardan farkı yok ki. Hepimiz insanlara itici geliyoruz ve asosyal olmaya mahkumuz ne yazık ki.
Düşünün ki bütün etrafınızdaki kızlar size arkadaş gözüyle bakıyor. Başlarda iyi hissettiriyor kabul. Fakat sonradan bu insanların hepsinin teker teker sevgili bulduklarını görüp bunalıma sürükleniyorsunuz.
Neyse yazıyı daha fazla uzatmayacağım :) Benim gibi düşünmeyenler de olacaktır fikirlerine saygım sonsuz yorum olarak bırakırsınız ben de okurum kendinize iyi bakın.