Gerçekten acıyı sadece yaşayan mı anlar, siz ne düşünüyorsunuz?

gerçekten de ateşi sadece düştüğü yer yakıyor. Başkasının canı yanarken ne kadar üzülürsen üzül, o sızının kalpte bıraktığı tam izi, o yükün ağırlığını birebir hissetmen mümkün değil. Ama bu durum, insanın tamamen çaresiz ve yalnız olduğu anlamına da gelmez. Yaramızı birebir hissetmeseler bile, sırtımızı yaslayabileceğimiz, yanımızda durup bize güç veren samimi omuzlar her zaman vardır. Gerçek duruş, acıya teslim olup kabuğuna çekilmek değil; o ateşi yutup hayata karşı dimdik ve asil bir şekilde yürümeye devam edebilmektir. Aynen böyle bakıyorum.

Ne fuşki yemeye sokaysunuz zaten sitenun yaşlisi genci kurti finduğu aşk acisi çekey ula birakun milletin yakasını da

Acıyı sadece çeken bilir gerisine hep kolay gelmiştir dayan denir geçecek denir ne dayanılabilir ne geçer sadece karşıdaki seni telkin edip içini rahatlatmıştır asla seni düşündüğü için değildir

Beni kimse depresyona sokamas ben bile.. doğuştan bir meziyet sanırım. empati aralığı yüksek değilse zor anlar insan başkasının acısını :))

Düşen anlar ama düşmeyen anlayamaz
Canı yanmadan anlayamaz

Yaşayan anlar. Yaşamadan o empatinin yapılabilmesi mümkün olmaz.

Kesinlikle öyle