Bu kimsesizlik ve yorgunlukla, içe kapanık biri olarak nasıl sosyalleşebilirim?

Tek arkadaşım, eşim dostum, kimim kimsem yok. Ailemle, 57 yaşlarındaki anne babamla yaşıyorum. Onlar da beni hiç anlamıyor. Günümün yarısını kitap okuyarak geçiriyorum, gerçi çok da yorgunum. Gezmek istesem de gezemiyorum, bacaklarım ağrıyor yürürken. Önceden böyle değildim, annemin hocalara götürmesinden sonra bu kadar yorgun, dermansız oldum, çok yorgunum. Yolda yürürken yoruluyorum. Çalışmamı istiyorlar ama içine kapanıklığım ve bu kadar yorgun, halsiz, dermansız olmam engel oluyor. Bana her gün babam "at sineği gibi sırtımızda yaylanmak istiyorsun sen" diyor, anlamıyor. Çaresizim, çok istesem de konuşacak, dertleşecek birileri olmasını, yok, bu kaderim herhalde benim.

Bu kimsesizlik ve yorgunlukla, içe kapanık biri olarak nasıl sosyalleşebilirim?
Cevapla