Bazen kafam bomboş oluyor, neye inanacağımı bilemezken unutamamak normal mi?

Unutmak en buyuk gücümüz olmalı hani ne olursa olsun zihnini temizleyip devsm edebilmelisin ama bende olmuyor zihnim beni dürtüyor sürekli. Bazı inanclarim unuttuğumu düşündürüyor ama sonra yine hayatın şifresi bu değilmiş diyor zihnim unutmadin diyo e nasıl yasanacak boyle hayatı unutmadan bu yığın kafayla ölü gibi bakarak mı yabi unutmkatan kastim su, insan unuttuğunu düşününce öyle bı rahatlıyor ki deney yaparsan bilirsin ama sonra yine aynı duygu insanı dürtüyor. o rahatlığı sürekli istiyorum işte

Unutamıyorsan travma olmuştur

Tek bir olay değil bu aslında tüm hayatım travma sanki o yüzden zihinsel. bi deney yaptım tüm hayatı unuttum dedim kendime cidden kuş kadar hafifledim ama sonra yine unutmadın diyo. bi ses

Zihin tam olarak çözemediği ya da bitişini kabul edemediği derin izler bırakan durumları ön planda tutar. Yüzleşmek lazım ya da kabullenmek

Kabullendim ama hayata karşı ne yapacağımı bilmiyorum bı eylem eksikligim var. unutmak mı? Onlara mı zatar vermek? Kendime mı zarar vermek? Dördüncü seçenek kendi kendime kafamds hayatı unutmak diye deney yapmıştım onu da beyin bı sure sonra elimine etti çünkü uzun süre aynı durumda kalmıyo beyin:/ insan beyni gelişmek için sürekli sorguluyo. en rahat halim unutan halimdi benim bu hayatta. yuzlestigim de oldu derin sorguladım
Artık kapatmsk istedim. ama.2-3 gün sonra beynim başka şeyler araştırmaya basladi

Şimdi napicam bilmiyorum hani bu hayat unutulmuyo belki unutuluyor ama nefret de var? Belki unutum ama hala kendimle uğraşıyorum yani belki unuttum diyerek devam edemeyeceğini saniyo beynim değişim hızına alışmış benim ama cidden unuttum diyerek devam edemem ki başka bı şey lazım tamam hayat unutunca çok güzelmiş evet ama arada unutmadın diye Dürten ses ne o halde ya deliricem cidden

Unutmadığını da kabullen öyleyse ve kendine süre ver.

Evet, aslında ben hayatin kendisi ile bi şey yapmak istiyorum. dusuncesel olarak hayatı unutmak güzel seçenekti. peki unutulmuyosa hayat ile ne yapılır? Yani kocaman hayat varoluş bı anlam bekliyor kafamda :) hayatım dahil tüm varoluş bı cevap bekliyor benden kafam da öyle.

Bukadar düşünmeden öncesinde düşünmeden yaşayan biriydm sanki carkimi dengemi bozdular

İşte yeni bir aciklama getirmeye çalışıyorum

Aslında unutmayacağız o da gerçek zihin hep bahane bulacak. o zaman mantıken bize ait tek şey aktivite yaptgiimiz anlardır
Unuttuğumuzu sandığımiz anlar belki de

Olabilir