Artık bir şeylere inanmak içimden gelmiyor?

Gerçekten ben anlamıyorum böyle düşündüğüm için günaha giriyorum belki de.. ama neden hep kötü insanlar en güzel yerlerde anlamıyorum bunu. Ya da hayata göre kötü benimdir. Kimsenin hakkını yemedim. Herkese hak ettiği değerin fazlasını verdim. Bir yere gelmek için çok çabaladım. İçki yok, haram yok. Ama hayatım berbat. Allah'a şükürler olsun ailem var ama bir işim veya bir umudum yok bu hayata karşı. Her zaman iyi şeyler için çabaladım ama hiçbir zaman karşılığını alamadım. Çok yoruldum. Adalet yok. Allah beni sevmiyor diye sürünmek zorundasın diyor gibi hissediyorum. Ve sorguluyorum bazen cikmazdayim. Ailemi düşünmesem intihar ederim o derecedeyim. Çok yoruldum. İşsizlik en başta sebep.