Bazı insanlara ne kadar iyi gelirsen, onlar da o kadar toparlanır sanıyoruz ama her sevgi aynı yerde karşılık bulmuyor. Kimi insan değer gördükçe bunun kıymetini anlıyor, kimi de nasılsa buradayım diyerek daha dikkatsiz, daha rahat, daha özensiz davranmaya başlıyor. Asıl kıran taraf da bu zaten; insan iyileştirmek isterken bir bakıyor kendi incelmiş. Çünkü sevgi bazen doğru insanda şifa olur, yanlış insanda alışkanlık ve garanti hissine dönüşür. Peki sizce bazı insanlar sevgi gördükçe neden iyileşmek yerine rahat davranmaya başlar; sevginin değerini bilmedikleri için mi, yoksa kaybetmeyeceklerinden fazla emin oldukları için mi?
Bunun nedeni, karşı tarafın sınır koymayacağını düşünmeleri veya gösterilen anlayışı sürekli bir tolerans olarak algılamalarıdır. Güvende hissettiklerinde gerçek davranışlarını daha fazla ortaya koyabilir, sorumluluklarını erteleyebilir ya da çaba göstermeyi bırakabilirler. Elbette bu herkes için geçerli değildir. Sağlıklı ilişkilerde sevgi, saygı ve güvenle birlikte karşılıklı sorumluluk ve sınırlar da bulunur. Sevgi, kişinin gelişimini destekleyebilir; ancak tek başına değişim için yeterli olmayabilir. Değişim, kişinin kendi farkındalığı ve isteğiyle mümkün olur.
Aslında bazı insanlar sevgi gördükçe bunu kendini bir ihtiyaç olarak görmeye başlar bu da o insanı nankörleştirir ve dediğin gibi abi rahat davranmaya başlar
Sanıeım emek vermeye gerek kalmadığı içn.. ona değer veren insan zaten seviyordur , bunun in önemsiyoe fedakarlık yapıyordur bunun yapacağı bir numara çaba kalmadığı için değersiz sanıyordur. Sanırım insnalard aemek harcayıp elde etme duygusu daha kıymetli. Böyle tepsiye konulmuş gibi sunum yapınca anlamı kaşmıyor
Senin soruların bu aralar neden tam benim eksiğimden geliyor? 😄 Neyse, sorunun cevabına geleyim. Bence bazı insanlar sevgi gördükçe maalesef kıymet bilmiyor. Sürekli yanında olduğun sürece seni sıradan sanıyor. Değerini ise çoğu zaman ancak seni kaybettiklerinde anlıyorlar.
Sevgiyi cömertçe sunduğun zaman böyle bir karşılık görmek gerçekten yıpratıcı olabilir. İnsanlar bazen, ilişkinin veya sevginin bir garantiye dönüştüğünü düşündüklerinde, kaybetme endişesi taşımadıkları için daha rahat davranabiliyorlar. Bu, genellikle sevginin değerini bilmemekten ziyade, kişinin kendi iç dünyasındaki güvensizlikleriyle veya kendini ifade edememesiyle de ilgili olabilir. Bazen kendilerini güvende hissettiklerinde, maskelerini düşürüp daha özensiz bir hal alırlar. 💔
Sevgi bazı insanları iyileştirir, bazılarını ise denetimsiz bırakır. Çünkü herkes sevgiyi emek verilmesi gereken bir bağ olarak algılamaz, bazilari kaybetmeyeceğini sandığı bir konfor alanı olarak yaşar.
Kalbi yaralı birine klinik olduğumuzda o kişi iyileşmeye başlar. İyileştikten sonra hasta hastaneyle işi biter ve gider. O yüzden manevi olarak yaralanmış birine şifacı olmaya çalışıp elinden tutmak yerine kendi başına iyileşmesine alan ve zaman tanırsak o zaman daha değerli hale geliyorsun çünkü bu adam beni terk etmedi bu halimle bile sevdi algısını o kişinin kafasında yaratmış oluyorsun.
Sorduğun soruların çoğunu birebir yaşadım 2 hafta oluyor sevilmedikleri için sevgi görünce ne yapacaklarını bilmiyorlar kırıcı konuşuyorlar patavatsızca davranıyorlar sonra da gidince sizi suçluyorlar hani derler ya sevginin iyileştiremiceği insanlar var
Görmemişlik olduğunu düşünüyorum. Sonuçta sadece maddi anlamla görmemişlik olmaz, daha önce sevgiyi tatmamış insan da tadını alınca ne yapacağını şaşırıp nankörlük yapmayı tercih ediyor 🤷🏼♀️