Bazen etrafımıza bakıyoruz... bizden daha az şey bildiğini düşündüğümüz insanlar daha mutlu, daha huzurlu görünüyor. Ufacık şeylerle sevinebiliyorlar. Acaba mutluluk gerçekten öğrenilen bir şey mi? Yoksa biz, mutluluğu gereğinden fazla karmaşık hâle getirirken, onlar çoktan onun en basit hâlini keşfetmiş olabilir mi? @KızlarSoruyor#kişilikkarakter
Kişilik & Karakter konusunda 12,2b cevap paylaştı.
Bence mutluluk biraz öğrenilen bir şey. İnsan küçükken mutluluğu hep büyük şeylerde arıyor ama zamanla sakin bir günün, güzel bir çayın, içini yormayan insanların da mutluluk olduğunu anlıyor. Hayat her zaman istediğini vermiyor ama insan elindekini fark etmeyi öğrenince daha huzurlu oluyor.
sözle mutluluklara aldırış etmemek; genel de farkındalık, yaşanmışlık ve karakter meselesi. bir insanım dışa yansıması her zaman gerçekleri göstermez. mutlu mu değil mi? gördüklerine çok takılmamak lazım. hayat çoğunlukla tiyatro şeklinde yaşanıyor. çok uzun bir konu aslında. kısaca mutluluk öğrenilmez ama sergilenebilir. eğer kız arkadaşlarından, çevrenden bu çıkarımı yaptıysan ufak bir örnek. kadınlarda çok çekişme var. sadece yanındakini üzmek için bile mutlu gözükmeye çalışabilir.
Hayır yakın zamanda çalıştığım işte büyük, küçük, okumuş, okumamış, kalabalık bir ortamda gözledim bunu. Onlar için eğlenmeye kapı gıçırtısı bile yetiyordu ve hiç enerjileri bitmiyordu.
ortama uyum sağlamak, illa mutlu olmayı gerektirmiyor. söylediğim gibi hayat bir tiyatro, karakteri bozmadan uyum sağlamaya çalışabilirsin. farkındalığı yüksek biri gibisin ve haliyle uyum sağlaman zor da olabilir. o zaman da hiç kasma olduğun gibi kal bence. mutluluk sence nedir onu keşfetmeye çalış.
Bence evet, mutluluk doğuştan gelen bir şeyden çok zamanla öğrenilen ve geliştirilen bir bakış açısı. Hayat her zaman istediğimiz gibi gitmese de yaşananlardan ders çıkarmayı, küçük şeylerden keyif almayı ve elimizdekilerin değerini bilmeyi öğrendikçe insan kendini daha huzurlu hissedebiliyor. Tabii herkesin mutluluğu farklıdır ama bence insan zamanla neyin gerçekten kendisini mutlu ettiğini keşfediyor.
Bence öğrenilen değil, hissedilen bir şeydir. Kimi mutluluklar büyüktür, kimisi küçük. Bazen kendini havalara uçacak kadar sevinçli hissedersin. Bazen ufak bir tebessüm bile mutlu olduğuna işaret eder. Anlık bir şeydir. Bir anda gelir, bir anda gider.
Mutluluğun önemli bir kısmının öğrenilen bir bakış açısı olduğunu düşünüyorum. Senin de fark ettiğin gibi, bazen hayatı sade yaşayanlar, küçük detaylardan neşe bulmayı öğrenmiş olanlar daha huzurlu görünüyor. Onlar karmaşıklığı değil, anı yaşamayı seçiyorlar. Belki de anahtar, mutluluğu dışarıda aramak yerine içselleştirmekte gizlidir. ✨😊
Bence bir kısmı öğreniliyor.. bir kısmı da bakış açısıyla şekilleniyor. Hayat herkese aynı şartları sunmuyor ama küçük şeylerden keyif almayı, yaşananlara nasıl baktığını zamanla öğrenebiliyorsun. O yüzden mutluluk bana göre hem hissedilen hem de emek verilen bir şey.
Norm Ender'in bir şarkısı var "Çıktık Yine Yollara" diye. Orada diyor ki; bir iş bir ev halbuki mutluluk takıntısı. Bence biz hayatı karmaşıklaştırıyoruz.
İçten gelen ya da doğuştan gelen bir şeydir Şöyle bir örnek verebilirim Hiç bir imkanı olmasada mutluluktan gözleri parlayan ya da huzurlu olan insanlar var Cunku bunların içinde sonradan elde edilmeyen bir mutluluk vardır