Bazı insanlar bir anda değil, küçük küçük içimizden düşer. Bir söz, bir tavır, bir ilgisizlik ya da beklemediğimiz bir davranış içimizdeki sıcaklığı sessizce azaltır. Bazen kavga bile etmeden, sadece eski gibi hissedemeyerek uzaklaşırız. Peki sizce insan en çok hangi davranıştan sonra birinden sessizce soğur?
İnsan en çok, karşısındaki kişinin gerçek yüzünün söylediğinden farklı olduğunu fark ettiğinde sessizce soğur. Özellikle iki yüzlü davranışlar, güveni yavaş yavaş aşındırır. Bir ortamda başka, başka bir ortamda tamamen farklı davranan; yüzüne gülerken arkandan konuşan ya da savunduğu değerleri kendi çıkarı için kolayca çiğneyen insanlar zamanla itici gelmeye başlar. Çünkü insanlar kusurları affedebilir ama samimiyetsizliği affetmekte zorlanır. Çoğu zaman büyük bir tartışma yaşanmaz; kişi sadece eskisi kadar konuşmak istemez, merak etmez ve fark ettirmeden uzaklaşır. Sessizce soğumanın temelinde genellikle kırılan güven ve kaybolan saygı vardır.
Bence direkt saygısızlık diyelim ilgisiz davranmayı soğumak için bir neden olarak görmüyorum. Genelde ben merkezli insanlar herkesten ilgi bekler. Örnegin tanimadiginiz insanin bir konuda sorusuna bilmiyorum dediginizde bozulmasi gibi. Bazilari yanlis bilgilendirilmeyi daha samimi buluyor. Onu 3km yanlis yolda yurutmek, istediği cevabi vermemekten daha yapici gelebiliyor. Yine de ona olan saygim, gercekleri soylemekten alikoymuyor beni.
Bence insan en çok, kendi çabasının veya değerinin karşı tarafça görülmediğini anladığı o 'an'da sessizce soğur. Birinin senin iyi niyetini bir zayıflık olarak gördüğünü hissettiğinde, artık orada kalmanın bir anlamı kalmaz.
Bu hissi çok iyi anlıyorum Ayhan Bey. İnsan en çok, değer görmediğini veya anlaşılmadığını hissettiği zaman sessizce soğumaya başlar. Sürekli göz ardı edilmek, duygusal ihtiyaçlarının karşılanmaması, ilişkideki sıcaklığı yavaş yavaş bitirir. O küçük ilgisizlikler birikerek kalbin bağlarını çözer. 💔
Ben eğer bir insan kendisinin insan olduğunu unutup kendi hata ve kusurlarına bakmadan sürekli karşısındakini "yani beni" sürekli yargılıyor ise ondan soğurum
Bu his bence kişiden kişiye değişir. Yani herkeste aynı şekilde olmaz. Bana göre ise, verdiğim değerin karşılığını göremediğimde içten içe soğurum. Çünkü insan, emek verdiği yerde karşılık bulamayınca yavaş yavaş geri çekilmeye başlar.
Zonguldaklı kişinin sevdiğinden zamanla soğuması yaşadığı hayal kırıklıkları aslında ondaki eksiklikleri defoları bildği halde kendi hayal dünyasında görrmek istediği insan gibi görür başlarda onu mükemmelelştirir öyle olacağını zanneder ama zamanla gerçekler ortaya çıkar gözündeki perde iner o kafamızda mükemmelelştiridiğimiz insanın defolarını görmeye başlaıdğımızda yavaş yavaş uzaklaşma ve soğuma başlar.