Olan hep masuma oluyor sanki bir bana mı böyle geliyor?

Bu duygu çok yaygın. “Hep masumlar kaybediyor” gibi gelmesi aslında çoğu zaman hayatın adaletsiz taraflarını daha çok hatırlamamızdan kaynaklanıyor. Zor, haksız ya da can acıtan olaylar zihinde daha güçlü iz bırakır; iyi giden, adil olan şeyler ise daha çabuk “normal” gibi algılanır. Gerçekte hayat her zaman böyle tek yönlü değil. Masum insanların da iyi sonuçlar aldığı, emek verenlerin karşılık bulduğu durumlar var ama bunlar daha az dikkat çekiyor. Çünkü beyin doğal olarak “tehlike ve haksızlık” içeren şeylere daha fazla odaklanıyor. Bir de insan zor bir dönemden geçiyorsa (yorulmuşluk, stres, hastalık, yalnızlık gibi), her şey daha karanlık ve adaletsiz görünmeye başlayabiliyor. O zaman “hep bana denk geliyor” hissi daha da güçleniyor. Bu düşünce geldiğinde şunu hatırlamak biraz işe yarar: Bu bir “genel gerçek”ten çok, o anki ruh halinin büyüttüğü bir algı olabilir. Yani his gerçek ama yorum kısmı her zaman tam doğru olmayabilir.