Dışarıya karşı hep pozitif ve güler yüzlü insanlar hakkında ne düşünüyorsunuz?

Benim düşüncem şöyle söyleyeyim; dışarıya karşı hep pozitif ve güler yüzlü olan insanlar bana göre bu hayattaki en asil, en dik duruşlu karakterlerdir. Bazıları bunu saf polyannacılık zannediyor ama alakası yok. Bu bir zayıflık değil, aksine muazzam bir içsel güç ve cesaret göstergesi.

Hayat kimseye altın tepside sunulmuyor, herkesin kendine göre bir derdi, yükü var. Ama işte o yükü başkalarının omuzlarına yıkmamak, etrafa neşe saçarak kendi fırtınasını asaletle göğüslemek gerçek bir büyüklüktür. Ben de tam olarak böyle olmayı, her şeye rağmen dik durup tebessüm etmeyi seviyorum. Çünkü biliyorum ki umutsuzluğa yer yok, Allahü Teâlâ büyüktür.

Etrafa negatif enerji yayıp her şeyden şikayet etmek en kolayı. Zor olan, o ağırbaşlılığı ve asil tavrı koruyup dünyaya gülümseyebilmek. Bu duruş, hayata karşı kazanılmış en güzel zaferdir.

Herkese pozitif olan kendine yalan söyler.
Kendine yalan söyleyen ise ne istediği konusunda emin olamaz.
Ne istediği konusunda emin olamayan ise kararsız insandır.
Kararsız kişi ise hep doğruya çıkan yolu başka akıllarda arayıp hayatını başkasının fikirlerine ipotek eder.