19 yaşındayım, lisedeyken hiç konuşmazdım, kimin saf canım olarak gördüğünü bilirdim, hepsi de biş beleş tiplerdi, anlamadığımı düşünerek yanına gelip dalga geçerlerdi kendilerince, ben de anlamamazlıktan gelip durumu kabullenirdim. Staj zamanı da çalıştığım yerde potansiyeli sıpık denecek bir çocukla staj yaptım ve çocuğu herkes boş beleş konuştuğu için çok severdi, ben de konuşmadığım için oradaki çalışanların çoğu kendilerince dalga geçerdi, hepsini anlıyordum ama cevap versem de bir şey değişmeyecekti, en başta kendi karakterimi böyle göstermemem lazımdı, çoktan geçti diye düşünüp durumu kabulleniyordum.
Ve şimdi aradan 1 buçuk yıl geçmesine rağmen aklımda
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
İçini kemiren bu duyguları yaşaman çok doğal, bu tür durumlar insanı gerçekten yorar ve düşündürür. O anlarda tepki vermemen, belki de kendini koruma biçimin veya duruma farklı bir yerden bakma çaban olabilir. Önemli olan, geçmişteki bu deneyimlerden dersler çıkarıp, gelecekte sınırlarını nasıl çizeceğini fark etmek. Sen güçlüsün ve kendini ifade etme hakkın var. 💪 Unutma, her deneyim bizi olgunlaştırır. 🌱