Neden bu ülkede kimse kimseyi insan yerine koymuyor?

Çıkar, menfaate dayalı hedefleri var insanların. Bu aşk ilişkilerinde, arkadaş ilişkilerinde ve iş ilişkilerinde ne yazık ki bu durum ciddi anlamda fazla. Samimiyet yok, güven yok ve haliyle mutsuz ve birbirinden nefret eden bir toplumda yaşıyoruz.

Yok çünkü.
Birine teşekkür ediyorsun yüz yüze. Suratına bakıyor sanki senden küfür duymuş gibi.
Biriyle tanışmak istiyorsun.
Sapık damgası yiyorsun.
Birinin bir ilişkisi bitmiş olsun.
Hak etmeyen birine değer vermiş olsun.
Tanışmıyor olmamıza rağmen şerefiz oluyoruz.
Saygı mı kaldı , sadakat mi kaldı , ahlak mı kaldı.
Dünyada tek başına yaşadığını zannedenler bu kadar çoğunlukta olurken.
Herkes mutlu olmak istiyor.
Huzur istiyor.
Sevgi istiyor.
Ama oturduğu yerde kaşık ağzıma gelsin diye de söylemeyi özgüven zannediyor.