Kafam ölüm ve yaşam diye ikiye ayrılmış durumda nasıl duygusal regülasyonumu sağlarım?

Öyle değil ben ölmek istemiyorum sadece kafam ikisni de anlamiyo seçim yapamiyorum

Ama yaşamı da anlamiyorummesela. stoaci olmayı da anlamıyorum ben nirvanaya ulaşmak istiyorum SADECE

nirvana dediğin huzur mu

Ya işte evet aklına artık düşünceler gelmesin istiyorum ölüm ve yaşam ikilik sonuçta beyin ikilik üzerinden düşünüyor dualite çıkmazi bitmiyor

Ölümü ve yaşamı bile bilmek istemiyorum nsanki soranlara onlar ne demek istiyorum

Ama beynimin tek bildiği genişletilmiş ve en daraltabildigim şekliyle düşüncelerim en fazla bukadar daralabildi
Bu iki kavram zihnimden çıkmıyor çıkması lazım ne yaşam ne ölümü bunların dışında bı hal olmali artık

bazen anlam vermek yorucu. Dine inıyorsan belki dinsel bir takıntı olmuştur.. İkisine de özel olarak kafa yormak zorunda değilsin.. Temelde yaşamı da o kadar iyi tanımıyoruz. Ne başlangıcı ne sonu.

Evet ama beynim ikiye ayırıyor işte ister istemez eskisi gibi hayatima odaklanamiyorum sanki seçim. yap diyor beynim ya yaşam ya ölüm başka türlü kurtulamiyorum bu düşünceden ama birini seçersem diğerini boşta bırakmış olucam zihnim hiçbir kavramı boşta bırakmıyor

Evet bı ara inaniyodum o yüzden birakmiyo beyin ölümü ayrı bir kategori olarak alıyor aslında ölümsen sonrasına inanmıyorum sadece hayatın içindeki ölüm gibi hissettiren her şeyi oraya atıyor beynim inançla ilgili değil kategori tasarısı sadece

Ama kurtulmak istiyorum

ne zamandan beri öyle oluyor? kaç yıl veya ay. bunu tetikleyen bir şey yaşadın mı?

Stoacilik kontrolle ilgili benim derdim kontrol değil o otomatik oluyo zaten otomatik şekilde insan kontrol edemediğini birakiyo zaten

Valla uzun süredir cok düşünüyorum en son bukadar daraltabildim düşüncelerimi 2 yıldır falqn çok düşünüyorum

Yaşam da ölüm de yok diyebilir miyiz

Ama var işte yokluk da ölüme giriyo zihnimde yok dersek o da ölüm kategorisine giriyor

2 yıl olduğu için kronik durum olmuş. Sanırsam anksiyete denebilir buna. Sen hayata odaklanamıyorum demiştin sanırım bu da derealizasyon oluyor bir tür gerçeklikten soyutlanma.. Aslında şu an psikiyatriye gitmen gereken durum diyebilirim. Ama fikirlerinle ilgili de düzenleme lazım. Bu düşüncenin kaynağı neyse o düzelmeli.. Hayat anlamı, belirsizlik gibi sorunlarla olabilir. İnançla ilgili olmadığını anlıyorum ama durumunu pek anlamadım katagorileme işini. Yani kategoriye koydukça kaygı mı oluyor? daralma hissi mi? anlamsızlık mı? yoksa iki kavramı çok düşünmek mi olay? Yaşam ve ölüm yok demek bir garip olur.. Kabullenmeme hissiyle mi bağlı? Mesela bana sorarsan yokluk diye şey yoktur.. Yokluk deneyimlenmez.

İksiini çok düşündüğüm için rahatsız oluyorum evet hepsi olabilir bende hayatı bilmediğim için zihnim böyle düşünüyo ama beni rahatsız ediyor

İşte psikiyatriye gitmeden kendim düzenlemek istiyorum çünkü 2 yıldır bı şeyler düşünüyorum çözdüğümu sanıyorum ama hiç ilerlememism sacma spaan şeyler düşünüyorum en son mantığım bu derece daraltti ama hala yok etmek istiyorum algimi mantığa dayalı şekilde yok etmekt istiyorum tabiki bilmiyorum hayata dair bir algım bile yok.

Yani hayata bakınca bu hayat diyemiyorum ölüme bakınca bu ölüm diyemiyorum kafam soyut iki şey arasında gidip. geliyor seçim de yapamıyor

Hani mantığım ikisinin iç içe olduğunu biliyor ama hiçbir şekilde ikisinden de kurtulmak için ikisini birbiri üzerine yazamıyor yani olurken de yaşanır yaşanırken de ölunur gibi mantıkli çıkarımlar bile bana mantıklı gelmiyor çünkü ikilik zaten beni rahatsız ediyor birleşimler neden etmesin? işte seçim yapmak istiyorum ya yaşam ya ölüm ama böyle de olmuyor işte birisini bırakınca yine eksik hissediyorum. ben önceden yaşarken ölen biriydim hem ölümü hem yaşamı çok şiddetli yaşadım zihnim ne ölümü ne yaşamı algilayamiyor.

Mesela zaten öleceğiz diyerek yaşamı seçemiyorum çünkü bu beni tatmin etmiyor

Doğru söyleyim bu durum kendisi geçmez daha çok bunaltabilir. Bence gitmelisin doktora. Çünkü bu düşünce beyin yapısını artık etkilemiştir tekrarlı durduramadığın döngü gibi yani. Okb, derealizasyon, depersonalizyon gibi durum. Kendine yabancılaşma, dünya gerçek değilmiş hissi, bu hayat mı? diye sormak, herşeyin uzak sisli gelmesi, ben değilim hissi, kendini uzaktan izleme hissi yapar, yani algı sorunu. Durumun üzerine gitmek kötüleştirebilir. Bunun zihinsel durum olduğu bilincinde olman lazım. Senin durumun hafif olmadığı için kendi kendine geçmesi mümkün değil.

Bence geçer zihin iki büyük zitligi aynı anda taşıyabilir bu zeka diye düşünüyorum seçmek zorunda değilim ikisini de seçeceğimimbilerek yasasam mesela zaman zaman ölümü zamqn zaman da yaşamı seçerim mesela? Ne dersin

Ya duracağı nokta buysa zaten kocaman bir ikilik ama ikisini de taşıyorum

Ya algı sorunu ama kafamin içinde çözdüm her insan ölüm yasqm arasında gidip gelmiyor mu zaten bende algı sorunu yok cevremin dunyanin farkındayım sadece her şey yaşam kategorisine giriyor o derece farkındayim hatta yaşam bu gördüğün her şey yaşam yaşamın farkındayım ki o kocaman bir kavram zihnimde o derece farkındayim

istiyorsan sana metod vereyim ama bu doktora gitmen gerektiği gerçeğini değiştirmez bunu bil.. Şimdi bu düşünce gün içinde ne sıklıkla oluyor bilemem. Ama muhtemelen sık sık veya her boş kaldığında. Her düşünce geldiğinde derin nefes al 4-5 saniye tut ve yavaşça ver, sinir sistemi sakinleştirir ve stresi azaltır. Bunla beraber telkin ver kendine, ben iyiyim her şey yolunda veya ben buradayım her şey yolunda gibi veya ne iyi gelecekse kısa bir cümle olsun bunu da istersen derin nefes alma egzersizi ile içten veya dış sesle söyle. Düşünceler geldiğinde bunu düşünmeme gerek yok her şey yolunda gibi şeyler söyle. Birşeye odaklanmak zorunda değilim de diyebilirsin. Yani döngüyü azaltmak ilk hedef zamanla döngü kırılabilir arada bir aklıma gelir eğer olursa. Sonuçta tek yol bilinçli çaba. Bu sanki kolunda şiddetli kaşıntı var ama kaşımaman ve unutman gerektiği bilinci gibi ve zamanla psikolojik olarak düzenlince kaşıntı da olmaz. Kronik olduğu için hemen etki olmayabilir

Ya bı de hani yaşamı seçiyorum ya, o esnada ölüm fikrim yok olmuş gibime geliyor hani yaşamın içinde hapsolmuş gibi düşüncelerim yok olmuş gibi hissediyorum halbuki ben bazen ölümü bazen yaşamı sectigimi unutmak istemiyorum o yüzden aslında en büyük isteğim zihnimin boş olması ama bı yandan da zihnimde bu iki kavram ile mı yaşasam acaba diyorum hani bazen ölümü seçerim bazen yaşamı
Ama bunu ayninanda taşımak bile yük sanki çünkü ölümü secince de yaşamı seçince de bu düşünceler yok oluyor birden bire paradoks oluyor :/

Ben de yaşamak istiyorum zaten biliyorum ama önce zihnimde bazı şeyleri çözmek istedim o yüzden buna takıntılıyim yani kendi fikrimi bulma takıntım var

Kendi fikrimi bulmak istiyorum yani 😶 ölümu ve yaşamı seçmek benim buldugum. anda kalmaya en yakın fikir ama hala olmuyor

Evet bak bu sefer hafif anladım dediğini 😂Birini seçmek bunaltıyor o zaman diğeri sisli gibi geliyor heralde. Zorunluluk hissi vardır belki de. İkisiyle aynı anda yaşanabilir tüm insanlar öyle yapmıyor mu? Birine odaklanmak diğerini daha az göz önüne almakta olabilir. Bence her şeyde denge daha iyidir. Yinf yang, zıt ama birbirini tamamlayan iki şey gibi.😂

Aslında şey geldi aklıma
Yaşamı sectigim anda ölümü unutmak normaldir çünkü ölümü unutmak yaşamın bir kuralidir. olumle ilgili bir şey yapınca da yaşamı unutuyorum. bu da normaldir çünkü ölüm kafasında insan yaşamı düşünemez. AMAA EN GENEL DUSUNCEM YİNE Bİ YERLERDE YAZİYOR MESELA TELEFON NOTLARİMDA BAZEN OLUM VE BAZEN YAŞAMI SEÇİYORUM YAZİYOR yani bilinçli seçim yapan bir ben varım ama seçim yaptığım anda sanki kendime saygım yok oluyor çünkü her şeyi unutmak zorundaysam o esnalarda nedn böyle. genel. buyuk bir bakışım var bı yerlerde yazan? Bu sinirimi bozuyor iste

Yani birini seçince her şeyi unutuyorum

O zaman kendi fikrimi bulmanın anlami ne dimi

Yani ben fikirerim ve hislerim arasında bile sıkışmış biriyim

Zorunluluk hissinden Cok anlam veremiyorum ya bilmiyom ikisi ile aynı anda yasayinca bile seçim yapiyosun işte bilmiyorum ben sanirim sadece anda kalmakla değil her şeyle kafayı bozmuşum yaşam ölüm her şey

Birini seçince komple unutuyorum işte her şeyi bu bile beni rahatsiz. ediyor anda kalmak bile rahatsız ediuor benim sorunum ne

Bende ölüm yaşama takılmana ama karanlık aydınlık, iyilik kötülük, zihin bedene takılmamana takıldım. O kadar spesifik konuyu ne başlattı? ilk ne zaman zorunluluk hissi oldu. Ölümü seçerken yaşam yok, yaşamı seçerken ölüm yok. Ama hepsi karanlık ve aydınlık gibi iç içe geçen şeyler. Hem siyahı hem beyazı görmelisin.

Çok tatminsiz biriyim

O dediklerine önceden takıldım o ikiliklerin hepsini yaşam ve ölüm diye toparladim

Zorunluluk hissi şuanda başladı genelledigimde başladı oncesen çözdüğümu. saniyordum hep

Ya olabilir illaki iç içedirler bilmiyorum ama ic içe bile olsalar bunlar ayrı kavramlar yin yangi düşün o yin yangı ayirsaydin iki ayrırenk olmaz mıydı?

İki ayrı rengi ayrı kabul ediyor zihnim iç içe olması ayri olmasii beni tatmin etmiyor

Peki şey diye düşünebilir miyiz hani yaşa zaten öleceksin öleceğiz zaten
Bu düşünce ölecek gibi dusunduruyo yani ölümü de yaşama katıyor

Evet ayrı ama yaşadıkça olcez zaten

Ya bana ölüm de yaşam da her şeyi unutturuyor hangisinde unutsam ona karar veremiyorum sadece

Motton ölmek için yaşıyoruz olsun o zaman. İkisini de aynı anda seçiyorsun Yani istediğin gibi olsun birine odaklanma, yaşıyorsun ama ölmek üzere 😂

Ama işte ben ölümü bile unutmak istiyorum ben biraz farklıyım

İşte sadece ölmek dersek biraz karamsarlığa kayıyor

O zaman kabullenmemiş olursun. Kabullenmezsen de korku olur. Özellikle zor anlarda. Karamsarlık olması şart değil. Sen nasıl olduğuna inanırsan öyle olur.

Ama unutmak ve kabullenmemek farklı kabullenlerin yolu başka oluyor başka duusnce oluyor mesela kabullenip unutma odaklı çalışan kafası böyle çalışan farklı oluuor benim unutma gücüm kuvvvetli mesela beynimde unutma kasiim gelişti yoksa her seyin farkındayım

Aslında korku olmaz ben kendi duusnce tarzima guvenirsem hayati da bilirsem korkusuz olabilirim norocesitliligi olan biriyim braz farklıyim bedensel ve zihinsel olarsk

Deli değilim deli saniliyorum ama kafam böyle

Mesela ölümü ve yaşamı unutup gözü dönen akıllı birisi olabilir bu mümkün bence akıllılar bildiğini unutur ben ise unutmuş ilerliyorum tercih mesela bu. mesela yaşarken bile kafam başka dünyada oluyor buna unutmak diyorum daydream demiyorum ben mesela gerçeklikle bağım var ama bunu siz gibi dusunmuyorum okadar alışmışım ki unutmak üzerine düşünmeye hiçbir şey beni etkilemiyo sadece her geçen gün gerçekleri öğreniyorum biraz daha üzerine yazıyorum

Evet ölmek diye düşünülebilir ama ben bilmediğim bı şeyi dusunemiyorum anladınız mı insan ölümü nasıl bilebilir okadar hastalık atlattım hala beynim ölümü algilyamiyor yaşamı da keza öyle

Mesela zor anlarda ölümü unutmus halimle yaşıyorum diyelim ölümün ben de farkındayım korkunun nasıl gelişeceği değişmez mı? Belki hayatij gerçeklerini daha çok zihninde hisseden biri daha çok korkabilir belki bunu yönetmiştir belki ben daha çok korkarım belki ben en korkusuz olurum nerden bilcez dimi

Aslında zor zamanlarda ölümü unutuyorum birilerinin saldırması kolay oluyor ama bu illa ölecegim mı demek mesela?

Hani ben "yaşamı unutmak için yaşıyorum ölümü çoktan unuttum " bu olabilir mi mottom yaşamı bile unuttuysam ölümü öldüren şeyleri neden unutmayayim dimi yaşamıyorum aslında mutlu olduğum şeyleri yaparken bile o zaman neden ölümü düşüneyim

Hani ben "yaşamı unutmak için yaşıyorum ölümü çoktan unuttum " bu olabilir mi mottom yaşamı bile unuttuysam ölümü öldüren şeyleri neden unutmayayim dimi yaşamıyorum aslında mutlu olduğum şeyleri yaparken bile o zaman neden ölümü düşüneyim değil mi

Bı şey dicem ama hala motto çıkıyor düşündükçe djdnfj bu da sinir bozucu

senin sözlerinin veya mottonun anlamını kavrayamadım. İkisine de odaklanamıyorum dedin, sonra ölümü bile unutmak istiyorum dedin, sonra bazen ölümü bazen yaşamı seçiyorum dedin.
İkisini de seçecek misin, birini mi yoksa boş zihin mi? Kararlı ol.😂

Ya kafam karıştı benim de djdndjjdndjdjdjdhdhdb

Seçmek istemiyorum bak unutmanın içinde seçmek var zaten ikisini de unutarak seçiyorum öyle bı şey

Boş zihin gibi oluyor bu da

Tamam, Tall Grande Venti işte bitti gitti.😂