Ruhu bu kadar kirilmis, yorgun ve bitkin bir insan nasil hala umut edebilir?

İnsan herkese yetişirken kendine neden geç kalır?

Bu kadar sessiz yorulan bir kalp nasıl hâlâ atar?

Yaşamak mı yorar insanı, beklentiler mi?

İçinde fırtına kopan biri nasıl bu kadar sessiz kalır?

İnsan kendinden yorulursa nereye sığınır?

Geçmeyen yorgunluk bedenin mi, kalbin mi sesidir?

Kısacası yorgunum bitkinim...

Ruhu bu kadar kirilmis, yorgun ve bitkin bir insan nasil hala umut edebilir?
Cevapla