Hayatta çırpınıp dururken sanki kelebek gibi ayağınıza taş bağlanmış gibi mi hissediyorsunuz?

Evet bazen tam olarak öyle. Koşuyorsun ama yerinden sayıyorsun. O taşı görmezden gelmek de olmuyor, sürekli orada. Kelebek olmak zorunda değilsin. Biracık dur, taşı incele. Belki onu kaldırmak yerine yanına almayı öğreneceksin. Ya da uçmak için çok hafiflemek şart değil. Bazen yürümek de yeter. Yükün bir kısmını bırak.

Hepimizin yükü ağır
Zaman herşeyi çözer
Şu beklemek olmasa...