Bir insan bir insanı gerçekten nasıl tanır, özellikle de uzak mesafede nasıl olur?

Birisi var birbirimizi tanımaya çalışıyoruz ve ben sorular soruyorum sürekli bu sorunun zamanı değil vakit geçirelim tarzı şeyler diyor. Tamamda onunla ilgili merak edip sormuşum ve zamanlık bir soru değil ileride eşin ve ailen ile deniz tatiline çıkar mısın demişim. Bu bir merak yani nasıl bir kişi denizi seviyor mu tatil yapmak ister mi aslında bunları soruyorum bana bu soruların zamanı değil tarzı bir yaklaşım sergiliyor. Zaten 1 yıldır tanıyoruz birbirimizi ama bu sefer ciddi bir yol için tanışmaya çalışıyoruz önünü kesiyor sonra sen yanlış yapıyorsun böyle tanınmaz diyor. Aynı kitabı okuyup yorum yapınca tanıyacağımızı düşünüyor

Aslında her şeyimle açığım ben onada okeyim ama önce bir sohbet edelim biraz vakit geçirelim sorular soralım kafamıza takılan şeyleri konuşalım. Biz sohbet bile edemiyoruz şu an çünkü sürekli onun vakti değil bunun zamanı değil önce zaman geçirelim diyor her şeyin önünü kesiyor öyle olunca benimde konuşma hevesim kaçıyor modum düşüyor suskunlaşıyorum sohbet akmıyor. Kendide napıyorsun nasılsından öteye geçemiyor. Beni bıraksa ben sussam zaten ama susturup sonra sohbet edemiyoruz diyor

Aslında ilişkimiz yok sadece ilişki anlamında birbirimizi tanıma kararı aldık ama sürekli ben tanımaya çalışıyorum o durduruyor ve bu yolun yanlış olduğunu söylüyor. Bende o zaman kendi yolunu söyle diyorum zaman zaman diyor. Neyin zamanı Allah aşkına ya. Tamam her şey zamanla çözülür ama o an olması gereken şeyler var mesela sohbet etmek vakit geçirmek birbirimizi soru sormak fikirlerini öğrenmek bakış açısını öğrenmek olaylara verdiği tepkiler ne bilim yaklaşımı gibi gibi çok şey var bunlara fırsat vermiyor zaten toplasak 1 saat konuşuyoruz gün içinde müsait olamıyor ondada ben soru soruyorum cevap vermiyor sonra yanlış bu diyor sonra mdum düşüyor susuyorum o da gidiyor. Çok gerildim gerçekten