Hiç bir şeyden memnun olmayan kendini âdete bir sadrazam gibi Gören insanlar gerçekten ne istiyorlar?

Bu tip insanlar genelde aslında tek bir şey ister: tam kontrol. Hiçbir şeyden memnun olmamak, her şeye bir kusur bulmak, onlara dünyanın “kendi standartlarının altında” çalıştığını söyleme hakkı verir ve bu da egolarını besler. Sadrazam tavrı tamamen güvensizlikten beslenir; kimse onları gerçekten yönetemez, hiçbir hizmet yeterince iyi değildir. Çünkü eğer bir şey yeterince iyi olsaydı, şikâyet edecek bir şeyleri kalmazdı ve o zaman da “üstün” konumları sarsılırdı. Derinlerde genellikle yetersizlik hissi, ilgi açlığı ya da geçmişte sürekli hayal kırıklığı yaşamış olmak yatar. Yani ne istediklerini sorarsan: herkesin onlar için endişelenmesini, uğraşmasını ve sonunda yine de onaylamamalarını. Bir tür ilgi ve güç gösterisi aslında.

Bence çoğu zaman ne istediklerinden çok ne istemediklerini biliyorlar ama onu da doğru ifade edemiyorlar. İçlerinde sürekli bir eksiklik hissi oluyor, o yüzden hiçbir şey tam gelmiyor gibi. Bir kısmı da aslında ilgi ya da değer görme ihtiyacını böyle yansıtıyor olabilir. Yani memnuniyetsizlik bazen bir tavır değil, bir beklentinin karşılanmaması oluyor. Ama dışarıdan bakınca sadece her şeye eleştiren biri gibi görünüyorlar.

Ensesine bi tane şaplak jahshdcn