Sürekli rekabet ve kıskançlık dolu bir ortamda kendimi kötü insanlardan duygusal olarak nasıl koruyabilirim?

Kendimizi kötü insanlardan nasıl koruruz? Yani okulda da iş hayatında da bu böyle, hep bir yarış var ne yazık ki. Ben rekabeti sevmem, yaşayıp yaşadığımı hissetmek isterim, ancak genel olarak sistem bizi ganyan yarışına koymuş durumda. Ben de rekabeti sevmediğim için böyle bir ortamda nasıl kendimi koruyacağımı bilemiyorum. Ailemden de bunu öğrenmedim çünkü ailem de benim gibidir. İnsanlardan uzak durmak beni depresyona sürüklüyor. Yakın arkadaşım var ancak şu an için çalışıyor, buluşamıyoruz. Çok iş hayatını denedim, tekrar da gireceğim işe, şu an için kendime zaman tanımak durumunda kaldım. Ancak genel olarak bakılınca okulda akran zorbalığı, iş yerinde mobbing, arkadaşlıkta hasetlik, kuzenlerimde bile hasetlik durumu ile karşılaştım ve fark ettim ki isterseniz çok başarılı olun, isterseniz tembel olun, hayatınız iyi ya da kötü olsun fark etmiyor, acımasızca kıskançlık kol geziyor. Bu durumda nasıl hayata tutunur insan? Tavsiyelerinizi merak ediyorum.