Bunu bazen düşünüyorum, adam 28-30 yaşına gelmiş, beğenen yok, evlenmek istiyor, evlenemiyor, yine de memnun duruyor halinden. Ben 23 yaşındayım, içimde aşırı değersizlik hissi var
2 ay
Bunu bazen düşünüyorum, adam 28-30 yaşına gelmiş, beğenen yok, evlenmek istiyor, evlenemiyor, yine de memnun duruyor halinden. Ben 23 yaşındayım, içimde aşırı değersizlik hissi var
Bende şaşırıyorum öylelerine rolmu yapıyor yoksa yalandan gülüyormu bilemiyoruz. Belki dışarda gülüp evde ağlayan biridir kimseye çaktırmıyordur ben hislerimi asla saklayamıyorum yani 34 yaşıma geldim evlenmek için uğraşıyorum ama kimse beğenmiyor bu da beni hayattan soğutuyor negatif bir etki oluyor enerjim kapkara oldu ve nefret kusmaya başladım. İş yerinde olsun normal bir ortamda olsun insanlara ve etrafımdakilere ne kadar iyi olsam da saklama olaylarım çok zor oluyor onlar da beni biliyorlar ve ona göre yaklaşıyorlar. Mesela yanımda hiç kimse sevgilisini ve eşini anlatmıyor karı kız muhabbeti etmiyor çünkü tartışacağımı biliyorlar o yüzden başka konulardan bahsediyorlar.
Herkes aynı değil benim kafada 🤣 ama beni iyi kötü beğenen var 🥲 bir kızın beğenmesi de artık ilğimi çekmiyor tanıyorsun takılmalık bakire olmayan patates kızı 🤣 of of 🥲
Bazı insanlar onayını daha çok kendinden alıyor canım, odakları “biri beni seçsin”de değil 😊 Kendini işe, hobilere, arkadaşlara, başarılarına dayandırınca romantik ilgi eksikliği her şeyi yıkmıyor. Senin yaşında bu his çok yaygın aslında, bozulma. Değersizlik hissin artınca “benim neyim eksik” yerine “ben neleri seviyorum, neleri iyi yapıyorum”a odaklanmayı dene 💫
Cevap
6Cevap
O dediğin gururdan gelir. Gurur da iyi bir duygu değildir. Sonunda insana MUTLAKA kötü şeyler yaptırır.
E ne yapalım abi şurda yarın hayatta kalacağımızın bile garantisi yokken bir de değersizlik hissedip mi üzülelim depresyonda bir ömür geçirelim hepimiz hayata tutunmaya çalışıyoruz bir şekilde
Biz buna özgüven diyoruz. Özgüvenin yüksek ise çok takılmazsın böyle şeylere. Bir diğer ihtimal gamsızlık ve umursamazlık olabilir.
Çünkü içsel bir onay mekanizması ve bir iç dünyası var. Kişiliğini, özdeğerini kim tarafından ne kadar beğenildiğine dayandırmamış.
Kendisini seviyordur, başkasının beğenisine bağımlı yaşamamayı öğrenmiştir.
Ben de bağımlı değilim saldım da yine de bazen üzülüyorum kimse beğenmediği için
Salın tamamen gerek yok üzülmenize.
İki uç nokta
Kendini değerli hisset
Herkesi kafama takıyorum biri gelip benle ilgili çok biliyor gibi ya da egolu egolu konuşsa ben kendimi açıkladığımda da sonra benim ne olduğumun bir önemi yokmuş gibi davranınca da sinirleniyorum kafa takıp kendimi ifade etmeye çalışıyorum diye de sonra ezik damgası yiyorum
Seni kıskananlar seni üzmek istiyorlar
Sen onları yok say
Onlardan daha değerlisin
O nedenle seni çekemiyorlar
Bayan için sorun yok. rahat ol
Ne yapsın ölsün mü
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?