Ömür boyunca mutlu olmak ister miydiniz?

Ömür boyu mutlu olmak intihar gibidir.

Araştırmalar zaten bir insanın mütemadiyen mutlu olamayacağını ortaya koyuyor. Hadi diyelim oldun, o zaman naneyi yedin.

İnsan, mutsuz ve stresli olduğunda daha çok çabalar. Mutlu insan, o an esnek davranabilmektedir. Devamlı mutlusun, evine bankadan haciz gelecek ve bu senin mutluluğunu götürmüyor. Dolayısıyla borcunu ödemeye teşvik yok! Ne oldu? Evinden oldun. Devamlı mutluysan hayatta hiçbir şey elde edemezsin ve mutluluk bir süre sonra sıradanlaşmaya başlar.

Neden? Çünkü mutluluğa anlam katan mutsuzluktur ve sen bu duyguyu hiç yaşamayacağın için mutluluktan keyif alamayacaksın artık. Mutluluğu nereden biliyoruz? Hüzün olduğu için. Peki iyilik nedir? Kötülük yapmamaktır. Kötülük olmasaydı iyiliği de bilemezdik. Yani her duygu, esasında bir zıttı olduğu sürece bilinebilir. Kısacası hayatta mutlak bir şey yoktur. Dolayısıyla sürekli mutlu olsan bir süre sonra bu mutluluk olmaktan çıkar.

Aslında bu mümkün çocukluğumu hatırlıyorum ne kadar basit sıradan ve bazılarına göre anlamsız şeylerden mutlu oluyordum ki gazoz kapakları toplardım kibrit kutularını biriktirir koleksiyon yapardım misketlerim vardı hemde bir teneke dolusu hep güler kahkahalar atardım bir sürü arkadaşım vardı yalın ayak sokkalrda koşar kan ter içinde kalırdım en zevkliside komşunun erik ağacından erik çalardık o duvarın üzerinden atlarken yediğim terliğin heyacanıyla yarınlar yokmuşcasına kaçardık fakir mahallenin yüreği zengin çocuklarıydık çok mutluyduk ömür boyu mutlu olmak imkansız mutluluk çocukluğumda kaldı büyüdük ve hayat onu elimizden aldı.

Elbette ömür boyunca mutlu olmak isterim; ancak mutluluğun her zaman kesintisiz ve aynı yoğunlukta olmayacağını da bilirim. Hayatın içinde inişler ve çıkışlar vardır, önemli olan her koşulda dengemi koruyabilmek ve küçük anlardan bile mutluluk çıkarabilmektir. Benim için asıl değerli olan, kalıcı bir huzur yakalayabilmek ve zor zamanlarda bile ayakta kalabilmektir.