Herhangi bir antidepresan kullanmıyorum, son zamanlarda aşırı mutluyum, hep olaylara pozitif taraftan bakıyorum.
2 ay
Herhangi bir antidepresan kullanmıyorum, son zamanlarda aşırı mutluyum, hep olaylara pozitif taraftan bakıyorum.
Bu durum psikolojide tek başına “iyi ya da kötü” diye etiketlenmez; bağlama bakılır. Bazen uzun süre stres, üzüntü ya da yıpranmanın ardından zihin bir tür duygusal toparlanma ve rahatlama evresine girer. Kişi daha pozitif, daha dayanıklı ve “hiçbir şey beni kolay kolay düşürmüyor” gibi hissedebilir.
Ama burada önemli ayrım şu: Bu mutluluk hali gerçekçi, dengeli ve hayatını bozmayacak şekildeyse genelde sağlıklı bir toparlanmadır. Fakat beraberinde aşırı hızlanma, uyku ihtiyacında azalma, taşkın enerji, düşünmeden riskli kararlar gibi şeyler varsa o zaman bir “duygu yükselmesi” (hipomani gibi durumlar) açısından değerlendirmek gerekir.
Yani tek başına “hep mutluyum” demek hastalık ya da sorun demek değildir. Önemli olan bunun seni dengede mi tuttuğu, yoksa kontrolsüz bir yükselişe mi çevrildiğidir. Eğer günlük hayatını olumsuz etkilemiyorsa bu dönem, zihnin nefes aldığı bir faz da olabilir.
Bu anlattığın şey, patolojik bir durum olmak zorunda değil 😊 Bazen insanın hayatında denk gelir; bakış açın değişir, sınırların netleşir, beklentilerin azalır ve doğal bir iç huzur oluşur. Bu, psikolojide daha çok iyi oluş hali, öz düzenleme, bilişsel yeniden çerçeveleme gibi kavramlarla ilişkilendirilebilir. Kendini işlevsiz hissetmiyorsan tadını çıkar, sadece uçlarda kalmamaya dikkat et 🌈
Cevap
1Cevap
Daha ne istiyorsun bu hastalıksa dost başına
Evde ne çekiyon dkfjdkdk
Abi nasıl ya bana da söyle
Sal gitsin
Delilik
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?