İnsan neden en çok kendi kusurlarına odaklanır?

Özalgında bir yetersizlik hissi var. Saç rengini kıyafetini makyajını burun yapını göğüs ölçülerini diğer her türlü kozmetik değişikliği elinden geldiğince ya da paran yettiğince yapabilirsin fakat bunlar o derin huzursuzluğu veya özgüven eksikliğini kalıcı olarak iyileştirmez çünkü memnuniyetsizlik ve yetersizlik hislerinin kökeni başkalarının seni nasıl gördüğünde değil kendi özalgında yatıyor ama sen içsel gelişimini dışsal modifikasyonla yapmaya çalışıyorsun ya da zamanında öyle yapmaya çalışmışsın. Kadınların genelde özanaliz ve özeleştiri yapması çok zordur çünkü kendileriyle ilgili inandıkları ya da kendilerini inandırdıkları şeylerin yanlış olduğunu kabul etmek hatta sorgulamak bile o güne kadar inşa ettikleri tüm benliğin yıkılması riskini taşır. Ama en azından sen bir özfarkındalık geliştirmişsin. Çünkü kadınlarda en büyük sorun özfarkındalık eksikliğidir. Bu özfarkındalıktan sonra yapman gereken kendini sorgulamak ve özalgını iyileştirmek

Bence insanın doğası biraz öyle, hep eksik olanı görmeye meyilliyiz. Bir de kendimizi başkalarıyla kıyaslayınca kusurlar daha çok göze batıyor. O yüzden insan en çok kendi hatalarına takılıyor. Önceden bende de çok oluyordu ama sonra fark ettim ki asıl kusur dediğimiz şey çoğu zaman insanın zihninde büyüyor. Fiziksel olarak çok şükür bir eksiğim yok, o yüzden artık kendime bu kadar yüklenmemeye çalışıyorum.